Nöbetçi Eczaneler
Bugün sıradan bir gündü değil mi?
Sabah uyandın. Aynı yatak, aynı ev, aynı kahvaltı. İşe gittin, aynı yol, aynı insanlar. Akşam eve döndün. Olağanüstü hiçbir şey olmadı.
Ve sen bugüne “sıradan” dedin.
Oysa bugün bir mucizeydi.
Sabah uyanabildin. Kaç kişi uyanamadı biliyor musun bugün?
Nefes alabildin. Kaç kişi son nefesini verdi bugün?
Ağrısız ayağa kalkabildin. Kaç kişi yataktan kalkamadı bugün?
Çocuğunun sesini duydun. Kaç anne bugün evladının sesini duyamadı?
Senin “sıradan” dediğin gün, bir başkasının en büyük duasıydı.
Biz nimeti hep olağanüstü bir şey sanıyoruz. Büyük bir para, büyük bir ev, büyük bir haber. Oysa en büyük nimetler sessiz olanlardır. Gürültü çıkarmayanlardır.
Kalbin atıyor, ses çıkarmıyor diye nimet değil mi?
Gözün görüyor, her gün aynı şeyi görüyor diye sıradan mı?
Değil.
Hastanede bir gün yatan insana sor “sıradan gün” nedir diye. Sana der ki: “Sıradan gün, ağrısız geçen gündür. Evinde, sevdiklerinle çay içebildiğin gündür.”
Biz elimizdeyken kıymetini bilmiyoruz. Kaybedince anlıyoruz.
Allah Kur’an’da diyor ki: *”Allah’ın nimetlerini saymaya kalksanız sayamazsınız.”*[İbrahim 34]
Sayamazsın çünkü saymadıkların var. Bugün başına kötü bir şey gelmemesi de bir nimettir mesela. Bugün ailenden kötü bir haber almadın ya, işte o da nimet.
O yüzden bugüne bir daha bak.
Bu sıradan gün değil. Bu, Allah’ın sana verdiği bir gün daha. Bir tövbe hakkı daha. Bir şükür hakkı daha. Bir sevdiğine sarılma hakkı daha.
Yarın bu sıradan günü çok arayabilirsin.
O yüzden bugün, bu sıradan günde de ki:
“Elhamdülillah.”
Çünkü sıradan sandığın her gün, ilerde en çok özleyeceğin günler olabilir.