Pintilik sadece cepten para çıkmaması değildir. Pintilik kalpten merhamet çıkmamasıdır.
Bizde pintiliğe “cimrilik” derler, dinde ise “bahillik” denir. Ve bahillik, İslam’da en ağır huylardan biridir.
Neden mi? Çünkü pinti insan, aslında Allah’a güvenmeyen insandır.
Allah der ki: “Ben verdim, sen de ver.” Pinti der ki: “Ya biterse?”
Allah der ki: “Sen verirsen ben daha çok veririm.” Pinti der ki: “Ben saklarsam benim kalır.”
İşte günah tam da burada başlar. Allah’ın kefil olduğu rızka inanmamak.
Kur’an ne diyor bak:
*”Cimrilik edip Allah’ın lütfundan kendilerine verdiklerinden vermeyenler, bunun kendileri için hayırlı olduğunu sanmasınlar. Hayır, bu onlar için şerdir. Cimrilik ettikleri şey, kıyamet günü boyunlarına dolanacaktır.”* [Ali İmran 180]
Ne kadar ağır bir ayet değil mi? Boynuna dolanacak.
Peygamber Efendimiz (s.a.v) ise pinti için şunu diyor:
*”İki huy müminde bir arada bulunmaz: Cimrilik ve kötü ahlak.”*[Tirmizi]
Yani cimri adamın ahlakı da güzelleşmez. Çünkü cimrilik sadece paraya değil, sevgiye de cimri olmaktır. Gülüşe cimri olmaktır. Bir tatlı söze, bir teşekküre cimri olmaktır.
Pintinin evi vardır ama huzuru yoktur. Parası vardır ama lezzeti yoktur. Sofrası vardır ama bereketi yoktur. Neden? Çünkü sakladığı her kuruş, ahirette karşısına ateş olarak çıkacak.
En acısı da ne biliyor musun?
Pinti insan malını biriktirir, biriktirir, biriktirir… Sonra ölür. Ve o ömür boyu kıyıp da yiyemediği, giyemediği, ailesine yedirmediği malı, hiç sevmediği varisleri kavga ede ede yer.
Kendisi hesabını verir, başkası sefasını sürer.
İslam tutumlu olmayı emreder, pinti olmayı yasaklar. Tutumlu insan parasını helal yolda idareli harcar. Pinti insan ise helal yola bile harcamaz.
O yüzden eğer Allah verdiyse, ver.
Evladına ver, ailene ver, yoksula ver. Çünkü sen vermezsen, Allah başka bir el ile senden alır.
Unutma, kefenin cebi yoktur ama cimriliğin hesabı vardır.

