Nöbetçi Eczaneler
Tahminimce yaratılmış hiçbir varlık YARADAN katında özel değildir. Yani kişiye özel dertler sıkıntılar yoktur. Hiç kimse özel değildir ve sana özel bir liste çıkarılmış gibi sıkıntılar, dertler, şanssızlıklar seni bulmuyor. Bu başına gelenler sen istediğin için seni buldu.
İyi düşün. Bunun böyle olmasını sen mi istedin? Yoksa birileri sırf sen kendini kötü hisset diye, sana özel reçete mi çıkarıyor…
Her sabah, aynalara bakıp soruyoruz: “Neden hep ben?” Oysa evrenin sessiz bir fısıltısı var kulaklarımızın dibinde; kaderin değil, bu şarkının ismi “tercihlerimizin senfonisi”.
İnsan, kendini evrenin merkezinde sanır ya hep. Bu büyük yanılgının içinde çepe çevre dolanıyoruz sahipsizce sahipli fikirlerle. Oysa biz, sonsuz bir dokumada sadece bir iplik kadarız. Acılarımız, sevinçlerimiz- hepsi örülür durur bu devasa halının deseninde. Kimse özel değildir, herkes aynı büyük oyunun figüranıdır.
Hayat, bir laboratuvar gibidir. Deneyler yaparsınız, bazen formül tutar, bazen patlar gider. Ama asla tesadüf değildir yaşananlar. Her çatlak, her çizgi, her çerçeve dışına taşan renk, sizin bilinçaltı fırçanızın eseridir.
Şikâyet etmek, hayatın akışını durdurmaya çalışmak gibidir. Nehre karşı kürek çekmek kadar anlamsızcadır.
Su akar, taş yerinde durur. Siz hangisisiniz?
Bakın şu çatlak duvarlara, eskimiş kitap sayfalarına, unutulmuş fotoğraflara.
Her biri yeni bir hikâye anlatır dağ başlarındaki kaynak suları serinliğince, her biri bir seçimin izini taşır tarihlerce. Kader değil, tercih. Tesadüf değil, niyet.
İnsanlar çoğunlukla kendilerini kurban görmeyi sever. Oysa gerçek kahramanlar, zorlukların üstesinden gelirken sessizce yürüyenlerdir. Drama yapmazlar, hayatı oynarlar sadece. O sadelikte takla atmaktır aslında yaşamak dedikleri.
Acı, bir öğretmendir. Sizi yontar, yazar, dönüştürür. Ama eğer dinlemezseniz, sadece acılar kalır. Eğer dinlerseniz, bilgeliğe dönüşür.
Şimdi durun. Soluk alın. Hayatınızdaki her “neden”in ardında sizin seçimleriniz, sizin sessiz kararlarınız yatıyor. Kimse size özel bir kötülük listesi tutmuyor. Siz tutuyorsunuz.
Sizlere Gelecekte Görüşmek Üzerine Meydan Okuyorum.
O Arada Görüşelim…