Nöbetçi Eczaneler
Bir gün dükkânın önünde dururken siyah beyaz renklere hâkim bir kedi yanıma geldi yan taraftan. Pastaneden poğaça aldım, kediler için özel yemek ve su kabı yaptım sırf onun için.
Bir iki hafta kadar benim yanımda takıldı.
Gönül eğlendirdi, bana şirinlik yaptı, beni mutlu etti.
Bir hafta kadar sonra hemen yan tarafıma bir lokanta açıldı.
Türlü türlü et yemekleri, türlü türlü salatalar, müşteriler,
Derken bizim kedi yan tarafın abonesi olmasın mı?
Sürekli orada gezeliyordu.
Ben çağırınca gelmiyordu artık, sonra bir ara kayboldu bizim Berduş.
Birkaç hafta sonra baktım ki ne göreyim.
Beslenmiş büyümüş, yan taraftaki lokantanın sahibinin ayaklarını yalıyor.
Zamanında bana yaptığı şirinliğin misli fazlasını lokantanın sahibine yapıyordu.
Sonuç olarak mutluydu, bir şekilde yaşamına devam ediyordu.
Hayatını devam ettirmesi için gereken malzemeleri, ona ücretsiz bir şekilde veren birisi vardı.
Bence kedi haklıydı.
Birkaç ay sonra yine dışarıda beklerken, burnundan ve kulaklarından kan gelmiş bir vaziyette, yanıma geldi.
Görmezden geldim.
Kapıyı kapattım, içeriye geçtim.
Dedim ki sen akıllanmazsın.
Sana dedim ki bırak şu içkiyi, ailene iyi davran, kalp kırma ve gönül almayı bilesin.
Evli olduğun kadın, yaradanın sana emaneti ve namuslu sadakatli bir kadına yapılan buğzun günahı çarpı beş olur haberin olsun dedim.
Ama görüyorum ki dinlememişsin.
Dakikalarca bekledi ve sonra gitti ama lokantadan tarafa değil aksi yöne.
İyi ki de suratına kapıyı kapatmışım ve dahi onu görmezden gelmişim ve iyi ki de gitmiş.
Sizlere Gelecekte Görüşmek Üzerine Meydan Okuyorum.
O Arada Görüşelim…