Nöbetçi Eczaneler
Mersin’in Toroslar ilçesine bağlı Arslanköy’de yapılan sokak röportajında üreticiler, artan maliyetler ve düşen kazanç nedeniyle tarımın giderek zorlaştığını dile getirdi. Mazot ve gübre fiyatlarındaki artışın üreticiyi ciddi şekilde etkilediğini belirten köy sakinleri, tarım yapmanın her geçen gün daha riskli hale geldiğini söylüyor.
52 yaşındaki bir çiftçi, “Eskisi gibi kazanamıyoruz. Mazot iki katına çıktı, gübre zaten ateş pahası. Ürün para etse bile masrafı zor çıkarıyoruz. Üretici kazanamıyor, sadece ayakta kalmaya çalışıyor” diyerek yaşadıkları sıkıntıyı anlattı.
Emekli olmasına rağmen üretimi bırakmayan 61 yaşındaki bir köy sakini ise, “Traktörü çalıştırırken bile mazotu düşünüyoruz. Gübreyi eskisi kadar atamıyoruz. Atmazsak verim düşüyor, atsak masraf artıyor. Arada kalıyoruz” ifadelerini kullandı.
Genç üreticiler de tarımın geleceğine dair kaygılı. 28 yaşındaki bir çiftçi, “Babamdan devraldım ama gerçekten zor. Şehirde asgari ücretle çalışsam belki daha az stres olur. Gençler bu yüzden köyden gitmek istiyor” dedi.
Kadın üreticiler de pazardaki yüksek fiyatların kendilerine yansımadığını vurguluyor. 45 yaşındaki bir üretici kadın, “Millet pazarda pahalı diyor ama bize gelen bir şey yok. Aracı kazanıyor. Biz emeğimizin karşılığını alamıyoruz” diye konuştu.
Artan maliyetler ekim alanlarını da daraltmış durumda. 39 yaşındaki bir sebze üreticisi, “Eskiden 10 dönüm ekiyorsak şimdi 6–7 dönüm ekiyoruz. Masraf çok, risk almak istemiyoruz. Hava bozuyor, fiyat düşüyor, zararı yine üretici çekiyor” sözleriyle durumu özetledi.
Hayvancılıkla uğraşan köylüler de benzer sorunlardan şikâyetçi. 57 yaşındaki bir üretici, “Yem pahalı, mazot pahalı. Süt fiyatı sabit kalıyor. Köyde hayvancılık yapan giderek azalıyor” dedi.
Arslanköy’de konuşulan üreticiler, toprağı bırakmak istemediklerini ancak mevcut şartların sürdürülebilir olmadığını belirtiyor. Bir çiftçi “Toprak bizim ama şartlar ağır. Destek olmazsa tarım yapmak mantıklı değil” derken, arıcılıkla uğraşan bir başka köy sakini ise “Köy hayatı güzel ama geçim zor. Destek ve planlama olursa gençler kalır” değerlendirmesinde bulundu.
Köyün en yaşlı üreticilerinden biri ise durumu şu sözlerle özetledi: “Biz toprağı bırakmayız ama çocuklar şehre gidiyor. Çünkü düzenli gelir yok. Tarım stratejik iş ama üretici korunmazsa kimse yapmaz.”
Arslanköy’deki tablo, Türkiye’nin birçok kırsal bölgesinde olduğu gibi üreticinin toprağını terk etmek istemediğini ancak artan maliyetler ve belirsizlikler nedeniyle tarımın giderek zorlaştığını ortaya koyuyor. Köyde kalan üreticiler ise tüm zorluklara rağmen üretmeye devam ettiklerini söylüyor.