Nöbetçi Eczaneler
Türk Milleti; tarih boyunca kurduğu toplu hayır kurumları, vakıflar, kervansaraylar, aşevleri, hastaneler ve yetimhanelerle hayırseverlikte örnek bir millettir.
İlim ve sağlık hizmetleri, fakir kızlara çeyiz alınması, fakir çocukların sünnet ettirilmesi, hamallar için yollara “Mola Taşları” dikilmesi, bakımsız hayvan ve kuşlara yem temini, işçilerin ve hizmetlilerin çalıştıkları yerlerde yaptıkları zararın ödenmesi için vakıflar kurulması gibi hiçbir milletin tarihinde görülmeyen örnekler geçmişimizi aydınlatan, geleceğimize ışık tutan hayırseverlik örnekleridir.
Şu anda Türkiye’de kurulmuş ve kurulmakta olan 100’lerce Vakıf bulunmaktadır
Bunlardan bazıları şunlardır:.
Araştırma ve Kültür Vakfı (AKV)
Batı Trakya Eğitim Kültür ve Sağlık Vakfı (BATEV)
Bilim ve Sanat Vakfı (BİSAV)
Çevre ve Kültür Değerlerini Koruma ve Tanıtma Vakfı (ÇEKÜL)
Çocuk Vakfı
Darüşşafaka Vakfı
Diyanet Vakfı
Doğa Koruma Merkezi Vakfı (DKM)
Türkiye Doğal Hayatı Koruma Vakfı
Sabancı Vakfı
İktisadi Kalkınma Vakfı (İKV)
İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV)
İlim Kültür ve Sanat Vakfı
İlim Yayma Vakfı
İnsan Hak ve Hürriyetleri İnsani Yardım Vakfı (İHH)
Lösemili Çocuklar Vakfı (LÖSEV)
Kafkas Vakfı
TSK Mehmetçik Vakfı
Milli Gençlik Vakfı
Osmanlı Araştırmaları Vakfı
Prof. Dr. Necmettin ERBAKAN Vakfı (ERBAKAN VAKFI)
Sağlık Vakfı
Sağlık ve Sosyal Yardım Vakfı (SSYV)
TEMA Türkiye Erozyonla Mücadele Ağaçlandırma ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı
Teknolojik Eğitimi Geliştirme Vakfı (TEGEV)
Türk Kalp Vakfı
Türk Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı
Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı
Türkiye Diyanet Vakfı
Türkiye Gaziler Vakfı
Türkiye Gençlik Vakfı (TÜGVA)
Türkiye Milli Kültür Vakfı (TMKV)
Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı
Vakıflar Genel Müdürlüğü
Vehbi Koç Vakfı
Günümüzde ; ‘’Kızılay’’, “Verem Savaş Derneği”, “Yeşilay Derneği”, “Çocuk Esirgeme”, “Kanser Araştırma” kurumları, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ve yukarıda bir kısmını belirttiğim vakıflar gibi hayır kurumu ve vakıflarla milletimiz bu aydınlık geçmişe varis olmuştur.
Ecdadımızın, başka hiçbir millette görülmeyen ilim, sağlık, hayır hizmetleri; İslamiyetin insana hizmet esprisinden kaynaklanmaktadır.
İslamiyet’te insan, “Yaratılmışların en şereflisi, Allah’ın yeryüzündeki halifesidir.”
Diğer varlıklar içerisinde yeri bu kadar şerefli olan insana hizmet de o derece şereflidir.
İslamiyet’te insanın güçlü kılınması ve insana verilen önemin esprisi budur.
Ayet, hadis ve geleneklerimizde insan sağlığına verilen önem tekrar- tekrar belirtilmiştir.
“İnsanın kendi eli ile kendini tehlikeye atması” ciddî olarak yasaklanmıştır.
“Ölüm gelmeden önce hayatın, hastalık gelmeden önce sağlığın, meşguliyet gelmeden önce boş zamanın, yaşlılık gelmeden önce gençliğin, fakir düşmeden önce servetin kıymetinin bilinmesi,” İslamiyet’te sağlıklı ve dengeli yaşamanın ölçüsüdür.
İslamiyet’te sağlık ve boş zamana dikkat çekilmiştir.
Peygamberimiz:
“Bulaşıcı hastalık bulunan beldeye girilmemesini ve buradan çıkılmamasını” tavsiye etmiştir.
Başka bir hadiste:
“Bulaşıcı hastalık olan cüzamdan, aslandan kaçar gibi kaçmamız” telkin edilmiştir.
“Sağlık kurallarına uyarak” güçlü bulunan müminin “Sağlık kurallarına uymadığı için” güçsüz düşen müminden daha hayırlı olacağı Peygamberimiz tarafından belirtilmiştir.
Sultan Süleyman’ın:
“Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi.
Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi” beyiti bir atasözü halinde nesilden-nesile intikal edip gelmiştir.
Dünyada yaklaşık 1 milyar insan; enerjilerini sömüren, iş güçlerini azaltan, geleceğe yönelik plan yapmalarını sınırlayan açlık, fakirlik, hastalık çarkına tutsaktır.
Gelişmiş ülkelerde yaşama süresi 72 sene iken gelişmekte olan ülkelerde 55, Afrika ve Güney Asya’da ise 50 senedir.
Bebek ölüm oranı gelişmiş ülkelerde binde sadece 10-20 iken, gelişmekte olan ülkelerde 1000’de 100 ila 200’den fazladır.
1-5 yaş arası çocuk ölüm oranı gelişmiş ülkelerde yüzde 1 iken, gelişmekte olan ülkelerde 20’yi, Güney Afrika’da yüzde 30’u bulmaktadır.
Az gelişmiş ülkelerde sefaletin içinde doğan her bin çocuktan 200’ü ilk yıl, 100 kadarı 5 yaşına ulaşmadan ölmekte, sadece 500’ü 40 yaşına ulaşabilmektedir.
İslamiyet’in hedeflerinden biri; yeterli beslenme, maddi imkânı olmayanların, maddi durumu iyi olanlarca desteklenmesi, sevinçlerin, kederlerin paylaşıldığı bir huzurlu toplum oluşturulmasıdır.
İslamiyet’in bütün emir ve yasaklarında; Fakirin, düşkünün, hastanın, suç ve suçlunun bulunmadığı mükemmel bir cemiyet oluşturulması esprisi vardır.
Vücudun bir parçasında rahatsızlık bulunan insan o uzvun rahatsızlığını nasıl hissederse; aç, açık, hasta insanların bulunduğu Müslüman toplum da; bu açlık, hastalık ve kederin acısını derinden hissetmeli, bütün sosyal imkânlar o yarayı sarmak için seferber edilmelidir.
Pek çok vakıflarımız, hayır kurumlarımız yüce dinimiz ve geleneklerimizde yer alan “ilim”, “sağlık” ve “hayır” hizmetleri esprisinden kaynaklanmaktadır.
İslamiyet’te ve geleneklerimizde vakıflar ve sağlığa verilen önem, tarihten akıp gelen bu kurumlarımızla yaşatılmaktadır.
Hoşça kalınız