Nöbetçi Eczaneler
Tarihi belgeleri incelediğimiz zaman görürüz ki; Türklerin Anadoluya göç etmesiyle birlikte Yörük aşiretleri ve Türkmenler İçel ve çevresine yerleşmişlerdir.
Özellikle hayvan beslemeye elverişli olan ormanlık ve dağlık alanları tercih etmişlerdir.
Yine tarihi belgelerden anlıyoruz ki; Türklerin Anamur’a gelişleri 11-12. asra dayanır.
Anamur’a yerleşen Türk boyları Oğuzlar’ın Yiva (Yuva) boyuna mensuptur.
Prof.Dr. Faruk Sümer, Oğuzlar – Türkmenler isimli eserinin 367. sayfasında bu konuyu şöyle açıklar:
“II. Beyazid devrinde İç-İl’deki büyük teşekküllerden biri de Yiva oymağı idi.
Bu oymak İç-İl’deki diğer birçok teşekküller gibi tamamen köylerde yerleşmiş olmakla beraber oymak teşkilatını henüz muhafaza etmektedir.
Bu oymağın adı bazen Yivalı olarak da yazılıyor.
İç-İl Yiva’larının Büyük Yiva ve Küçük Yiva olmak üzere iki büyük kola ayrıldığı görülüyor.
Büyük Yiva Kolu eski Gülnar ile Anamur arasındaki Aksaz adlı yörede toplu bir halde yerleşmişlerdir.
Küçük Yiva kolu da yine toplu bir halde Anamur’un kuzey ve batısındaki topraklarda yurt tutmuştur.
Bu ikinci kola mensup bazı oymaklar Anamur kasabasına da yerleşmişlerdir.
Ayrıca Büyük Yıva ve Küçük Yıva adlı iki köy olup, bu köylerin her ikisi de Küçük Yıva toprağında bulunuyordu.
Bu köylerin kolların başında bulunan ailelerin oturdukları yer¬ler olduğu anlaşılıyor.
II. Bayezid devrinde Büyük Yıva koluna ait kırk kadar köy gösteriliyor ki, bunların bir kısmı adlarını zamanımıza kadar muhafaza etmişlerdir.
Küçük Yıvalar ise Anamur kasabasından başka 14 köyde yerleşmişlerdir.
II. Bayezid devrinde İç-İl bölgesindeki başlıca oymakların taşıdıkları adlar bu oymakların başında bulunan ailelerin de adlarıydı.
Boz-Doğan Oğullan, Turgut-Oğulları, Hoca-Yunus-Oğullan, İğdir-Oğullan, Beğ-Dili Oğullan ve nihayet Yıva-Oğulları.
Yiva-Oğullanndan adlan tesbit edilebilen şahıslar şunlardır: Hüseyin Beğ, Ali Beğ, Mehmed Beğ, Alâaddin Beğ…
Bunlardan Hüseyin Beğ, Büyük-Yıva köyünde bir cami yaptırmış ve bunun içinde bir vakıf tesis etmiştir.
Yine bunlardan Paşa Beğ Kazancılar Köyünde Ahî Seyyidî adlı bir şeyh adına Zaviye yaptırmıştır.
Alâuddin ve Mehmed adlı Yıva Beğleri de II. Bayezid devrinde tımar sahibi idiler.”
Anamur’a gelen Oğuz ailesi Oğuzlann Üç Oklar Boyunun Denizhar, Koluna dayanır.
Buradaki halk 1235 yılında Gülnar (Anaypazan) üzerinden gelerek yerleşmiştir.
Bu boy Orta Asya’nın Balkas Gölü kıyılarında bulunan Gülnar isimli bir kasabadan gelmiştir.
Boyun başındaki Yahşi Bey Anadolu’da Araplar tarafından öldürülür.
Oymağın başına Yahşi Bey’in kızı Gülnar Hatun geçer.
Onun da Larende (Karaman) dolaylarında Arap fedaileri tarafından öldürülmesi üzerine oymak Göksu’nun batı yakasına Zeyne dolaylarına yerleşir.
Burada kalabalıklaşan ve çevreye sığmayan halk ekonomik şartların ve sosyal şartların da gereği olarak Anaypazan’na yerleşir.
Hayvancılığa elverişli olan bu yörede de seneler geçtikçe sıkışma olur.
Bunun neticesi olarak Gülnar Hatun’un ana tarafı (Büyük Keçeli) adıyla Ovacık’a, baba tarafı da Bozdoğan ismiyle Anamur’a yerleşir.
Anamur’a ilk gelen Türkler bunlardır.
Bozdoğanlar Anamur’daki Kıbrıslı Firenkleri kovarak yeni gelen başka oymaklarla birleşip Nurebinsaadettin isimli bir zatın riyasetine girdiler.
I.Alaaddin zamanında da burası Karamanoğulları’nın teşekkülüne girdi ve hızla büyümeye başladı.
Teoman Zeki “İçel Mektubu” sayfa 17 de ve Mustafa Türker “Mersin’in Yer Notlan” isimli eserlerinde bu noktalara değinir.
Hatta Gülnar adının Gülnar Hatun’un ismine dayandığı da bu iki yazarca kabullenilir.
Anamur 1804 yılına kadar beyliklerle idare edildi.
1804?de Osmanlı idare teşkilatında vilayetler meydana getirildiği zaman Mut, Gilindire ve Ermenek’ten teşkil edilen sancağa dahil edilerek Konya’ya bağlanmıştır.
Bu nedenle Anamur’un kayıt ve tapu işleri Ermenek’te yapılmıştır. Çünkü o zamanlar bu sancağın merkezi şimdiki Ermenek (Ermanak) idi.
1811 yılında bu sancak Konya’dan alınarak merkezi Silifke olmak üzere ayrılmıştır.
Anamur 1859 yılında Nasrettin Köyünde merkez teşkilatı kurulan bir müdürlük, 1869 yılında da Kaymakamlık olmuştur.
Zamanın beyleri işlerine idarecileri karıştırmamak için Kaymakamlığın şimdiki yerine, o zaman Çorak adı ile anılan mevkiye kurulmasını istemiştir.
Hatta Kaymakamlığın Mamure Kalesi’nde kurulması için çalışmalar da yapılmıştır.
Ancak bu çalışmalar gerçekleşmemiş, Anamur’un merkezi Çorak mevkiine alınmıştır.
Yöre halkı Anamur merkezine şehir demez, halâ Çorak der.
İşte kısaca Türklerin güzeller ve güzellikler diyarı Anamur’a gelişleri ve yerleşmeleri…
Hoşça kalınız.