YA DİN VARSA?

Diyelim ki din yok. Hesap günü yok. Ahiret yok. Kabir yok. Melek yok. Cehennem yok, cennet yok…

Diyelim ki her şey bu dünyadan ibaret. Doğduk, yaşadık, öldük, toprak olduk, bitti.

Peki o zaman Müslümanlığa uyanın kaybı ne olur?

Düşünelim.

Müslüman, içki içmedi. Ne kaybetti?

Karaciğerini kaybetmedi. Aklını kaybetmedi. Sarhoşken söyleyip sabah pişman olacağı sözleri söylemedi.

Müslüman, kumar oynamadı. Ne kaybetti?

Evini, parasını, ailesinin huzurunu kaybetmedi.

Müslüman, zina yapmadı. Ne kaybetti?

Hastalıkları, pişmanlıkları, yıkılan yuvaları, boşa giden ömürleri yaşamadı.

Müslüman, yalan söylemedi, hırsızlık yapmadı, kimseye zulmetmedi. Ne kaybetti? Vicdanı rahat uyudu. Geceleri kapısı çalınacak diye korkmadı.

Müslüman, namaz kıldı, oruç tuttu, zekat verdi. Ne kaybetti? Birkaç dakika, birkaç lokma, malının küçük bir kısmı. Karşılığında ne kazandı? Düzenli bir hayat, irade, sabır, paylaşma duygusu, temiz bir beden, temiz bir kalp.

Yani din yoksa bile, Müslüman’ın kaybı yok. Hatta kazancı var. Daha temiz, daha düzenli, daha ahlaklı, daha huzurlu bir hayat yaşamış oluyor.

Şimdi madalyonun diğer yüzüne bakalım.

Diyelim ki din var.

Hesap günü var. Ahiret var. Kabir var. Melek var. Cennet var, cehennem var.

Peki o zaman Müslümanlığa uymayanın kaybı ne olur?

İşte asıl korkunç soru bu.

O zaman kaybedilen şey birkaç dakika değil. Birkaç lira değil. Birkaç zevk değil.

Kaybedilen şey sonsuzluk…

Dünyada 60 yıl, 70 yıl zevk için yaşayıp, sonsuz bir azabı göze almak…

Hangi akıl buna kumar oynar?

Bir insan, “Ya yoksa” ihtimaline karşı bütün hayatını riske atar mı?

Bir binaya girerken “Ya çökerse” diye mi düşünürüz. Bir uçağa binerken “Ya düşerse” diye mi dua ederiz. Bir ilacı içerken prospektüsünü okuruz. Hayatımızın her alanında küçük bir ihtimale bile tedbir alırız.

Ama konu ahiret olunca, “Ya varsa” demeyi küçümsüyoruz. Sonsuz hayata dair bir ihtimali, bir hiç gibi görüyoruz.

Oysa akıllı insan şöyle düşünür: Müslüman olursam, yoksa bile bir şey kaybetmem. Ama inanmazsam, varsa her şeyi kaybederim.

Bu bir korku ticareti değil. Bu bir akıl hesabı.

İnanmayan, dünyayı kazanmak için ahireti satıyor. İnanan, ahireti kazanmak için dünyadan biraz feragat ediyor. Biri sonsuzluğu riske atıyor, diğeri geçici bir zevki feda ediyor.

Ve günün sonunda soru yine aynı yerde duruyor:

Ya yoksa, Müslüman ne kaybetti?

Ya varsa, inanmayan ne kaybetti?

Birincisinin cevabı: Hiçbir şey.

İkincisinin cevabı..!