Nöbetçi Eczaneler
Mersin’in Gülnar ilçesinde, yüzyıllardır sürdürülen geleneksel pekmez üretimi bu yıl da devam ediyor. Kıraç tarlalarda yetiştirilen üzümler, odun ateşinde büyük kazanlarda kaynatılarak pekmeze dönüştürülüyor.
Gülnar’da üzüm hasadının ardından başlayan pekmez üretiminde yoğun bir çalışma yaşanıyor. Üzümler geleneksel yöntemlerle ezilip şırası çıkarıldıktan sonra, “şırahane” olarak kullanılan ocaklarda büyük kazanlarda uzun süre kaynatılıyor.
Pekmezin kendine özgü aromasını kazanması için üreticiler, özellikle çam ve meşe odunu kullanıyor. Ancak artan odun ve işçilik maliyetleri, geleneksel yöntemlerle üretim yapan üreticileri zorluyor.
İMECE USULÜ ÜRETİM
Maliyetlerin yanı sıra yoğun emek gerektiren pekmez üretiminde Gülnarlı üreticiler, iş yükünü azaltmak amacıyla çoğunlukla imece usulünü tercih ediyor. Aileler ve komşular bir araya gelerek üzümün ezilmesinden kaynatılmasına kadar üretimin farklı aşamalarında birbirlerine destek oluyor.
Gülnar’da yaklaşık 11 bin dekar alanda bağ tarımı yapılırken, ilçede yıllık pekmez üretiminin yaklaşık 4 bin ton civarında olduğu tahmin ediliyor.
TAŞELİ’NİN GELENEKSEL LEZZETİ
Gülnar pekmezi, geleneksel üretim yöntemi ve kendine özgü lezzetiyle Taşeli bölgesinin önemli geleneksel gıda ürünleri arasında yer alıyor. İç piyasada da tüketiciler tarafından tercih edilen pekmez, bölge ekonomisine katkı sağlıyor.
Pekmez yalnızca sofralarda tüketilmiyor. Karaman’ın Ermenek ilçesindeki bazı helva üreticileri tarafından da pekmez kullanılarak geleneksel lezzetlere sahip helvalar üretiliyor.
Üreticiler, artan maliyetlere rağmen atalarından miras kalan pekmez kaynatma geleneğini gelecek kuşaklara aktarmak için üretimi sürdürmeye çalışıyor.