Nöbetçi Eczaneler
Bir zamanlar buluşma noktası, sohbetin ve alışverişin merkezi olan Mersin çarşısı bugün daha farklı bir ruh hâlini yansıtıyor. Günlük hayatın nabzını tutmak için çarşıda mikrofon uzattığımız yurttaşlar, ortak bir noktada buluşuyor: Alışkanlıklar değişti, yüzler eskisi kadar gülmüyor.
58 yaşındaki emekli bir vatandaş, çarşının geçmişini özlemle anıyor:
“Burası benim gençliğim. Eskiden çarşıya gelmek keyifti. Şimdi daha çok mecburiyet.”
Hayat pahalılığı çarşının vitrininin önünde kendini net biçimde gösteriyor. 42 yaşındaki tekstil esnafı durumu şöyle özetliyor:
“İnsanlar bakıyor ama almıyor. Girip ‘bir bakayım’ deyip çıkıyor. Bir poşet bile zor doluyor.”
Gençlerin çarşıyla bağı da giderek zayıflıyor. Üniversite mezunu, iş arayan 27 yaşındaki bir genç, akşam saatlerindeki sessizliğe dikkat çekiyor:
“AVM’ler ve internet alışverişi öne çıktı. Çarşı daha çok yaşlılara kaldı, akşamları çabuk tenhalaşıyor.”
Ev hanımları için de çarşı artık hesap kitabın yapıldığı bir alan. 35 yaşındaki bir yurttaş, “Haftalık alışveriş bitti, günlük alıyoruz. Fiyatlar sürekli değişiyor” sözleriyle tabloyu ortaya koyuyor.
Sorunlar sadece alım gücüyle sınırlı değil. 61 yaşındaki ayakkabı tamircisi, küçük esnafın yükünü sıralıyor:
“Kira, temizlik, düzensizlik, bir de park sorunu. Arabayla gelen giremiyor, müşteri azalıyor.”
Pandeminin izleri hâlâ silinmiş değil. 49 yaşındaki bir lokanta çalışanı, “İnsanların alışkanlıkları değişti, çarşı eski ritmini yakalayamadı” diyor.
Beklentiler ise net. 54 yaşındaki seyyar satıcı, belediyeye çağrıda bulunuyor:
“Temizlik, güvenlik, düzen… Çarşı canlanırsa herkes kazanır.”
33 yaşındaki bir kargo çalışanı için çarşı hâlâ önemli ama artık bir “aktivite” değil:
“İhtiyacım varsa geliyorum, yoksa gelmiyorum.”
Sözün sonunu ise 70 yaşındaki emekli öğretmen söylüyor:
“Çarşı bir şehrin kalbidir. Doğru adımlar atılmazsa bu kültür kaybolur.”
Mersin çarşısı bugün geçmişle bugün arasında sıkışmış durumda. Umut var; ancak o umudun hayata geçmesi için planlı adımlar, esnafı ve vatandaşı gözeten bir yaklaşım şart. Aksi halde çarşı, sadece hatıralarda yaşayan bir mekâna dönüşme riskiyle karşı karşıya.