Nöbetçi Eczaneler
Bazen savaşlar bitmez. Sadece dikkatin yönünü değiştirir. Ve o yön değiştiğinde, bir cephede kaybedilen sadece zaman değil, hayattır.
Bugün Ukrayna’nın yaşadığı tam olarak bu. Volodimir Zelenskiy açık açık söylüyor: Dünya başka bir savaşa bakarken, Ukrayna unutuluyor.
Yeni odak noktası ise İran. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail ile İran arasında uzayan gerilim, sadece Orta Doğu’yu değil, Ukrayna cephesini de doğrudan etkiliyor. Çünkü savaşlar artık birbirinden bağımsız değil; aksine birbirine bağlı.
Zelenskiy’nin en büyük kaygısı somut: Patriot hava savunma sistemleri.
Patriot hava savunma sistemi, Ukrayna için sadece bir silah değil; şehirleri ayakta tutan son hat. Rusya’nın balistik saldırılarına karşı hâlâ en etkili savunma aracı. Ama sorun şu: Bu sistemlerin sayısı zaten sınırlıydı, şimdi ise başka cephelere kayma riski var.
Yani mesele şu kadar basit ve o kadar sert: Eğer dikkat kayarsa, savunma da kayar.
Zelenskiy’nin “Artık öncelik biz değiliz” cümlesi, bir sitemden çok bir tespit. Çünkü uluslararası siyasette öncelikler sabit değildir; krizler büyüdükçe yer değiştirir. Ve her yeni kriz, bir öncekini gölgede bırakır.
İşin daha az konuşulan ama en kritik boyutu ise ekonomi. Rusya, sadece sahada değil, küresel gelişmelerden de besleniyor. İran merkezli gerilimle yükselen petrol fiyatları, Moskova’nın kasasını dolduruyor. Yani Ukrayna’nın zayıflaması sadece askeri değil, ekonomik bir denklemle de hızlanıyor.
Bu da şu gerçeği ortaya koyuyor: Savaşlar artık sadece cephede kazanılmıyor; enerji piyasalarında, tedarik zincirlerinde ve diplomatik önceliklerde kazanılıyor.
Bir başka kritik nokta ise Batı’nın kapasitesi. ABD’nin üretim gücü sınırlı, kaynakları sınırlı, öncelikleri ise dağılmış durumda. Aynı anda birden fazla savaşı yönetmek, sadece askeri değil, siyasi bir yük.
Bu yüzden Ukrayna için asıl risk Rusya değil, unutulmak.
Çünkü bir savaşın en tehlikeli anı, en şiddetli olduğu an değil; dünyanın artık bakmamaya başladığı andır.