“Revamı içimizdeki soluklanan kuşların kanatlarını kırmak?”
NURULLAH GENÇ
İnançla yola devam etmeyi öğrenmezsen, en ufak rüzgar yada esinti bile o kuşların kanadının kırılmasına sebep olabilir.
Senin gücün yine sensin. Gönlünün o en kuytu gülistanından inanarak yeşerttiğin çiçeklerini, kimsenin koparmasına, yapraklarını dökmesine müsade etme..! Etrafına ışık saçmak istiyorsan başta kendini sev, kendine inan ve asla onların karanlığında kaybolma..!
Kaybolursan seni sen dahi bulamazsın.
Elbet dikenler çıkacak yoluna…
Bak ne diyor Mevlana, “Üzülme ayağına batan dikenler, aradığın gülün habercisidir.”
Seni hiçbir diken yolundan etmesin, hiç bir rüzgar soluklanan kuşların kanadını kırmasın.
Attığın her adımda iyi ki var oluşunu hatırla…
Işık saçarak yola devam etmeyi öğren…
Pes etme!
Nefes alıyorsak bir umut var demektir.
Umut kesenlerden, bahçeleri talan edenlerden olma!
Zira kimse yeşertmek için bir su dökmez, umutla ektiğin çiçeklere..!
En ufak rüzgarda sarsılma, sapa sağlam inşa et gönlündeki binaları…
“Her zorluğun sonunda doğan bir ışık vardır. Eğer elleriniz diken yaralarıyla kan içinde kaldıysa, güle dokunmanıza çok az kalmış demektir.”
MEVLANA
Sen inandığın o yoldan ayrılma. Hiç ummadığın anda gönlünün mevsimi bahar olur.
İnanmaktan vazgeçme, inanç insanı var eden en güzel duygudur…