\u0130flas edip de be\u015f paras\u0131z kald\u0131ktan sonra, hayat\u0131mdaki en b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fiklik, yirmi iki y\u0131ld\u0131r evli oldu\u011fum kar\u015f\u0131t cinsimin benden ayr\u0131lma iste\u011fiydi. Benden ayr\u0131ld\u0131ktan sonra ilk yapt\u0131\u011f\u0131 i\u015f ise, garip bir \u015fekilde kitaplar\u0131m\u0131 \u00e7\u00f6pe atmak oldu. Tamam param bitince bana olan sadakatinde bitmi\u015fti, bu gayet insani ve kad\u0131nsal bir durum, bunu anlar\u0131m da kitaplar\u0131mdan ne istedin, be vicdans\u0131z? Bunu \u00f6\u011frendi\u011fim o an gizli olan bir \u015feyin koptu\u011funu hissettim derinliklerimde ki yemye\u015fil ormanda.\u00a0 Be\u015f bin kitap. Dile kolay. Be\u015f bin insan. Be\u015f bin D\u00fcnya. \u0130yi ki dedim benden ayr\u0131lm\u0131\u015f, kitaplara d\u00fc\u015fmanl\u0131\u011f\u0131, okumay\u0131 bilmedi\u011finden olsa gerek. Kitap sevmeyen bir kad\u0131nla bir \u00f6m\u00fcr ge\u00e7mezdi, yirmi iki y\u0131l\u0131 nas\u0131l ge\u00e7irmi\u015fim bununla dedim. Hayatta hi\u00e7bir \u015fey can\u0131m\u0131 bu kadar yakmam\u0131\u015ft\u0131. Evlili\u011fimin bitirilmesi\u00a0bile\u2026<\/p>\n
Hayat bazen \u00f6yle bir yerden vuruyor ki, insan, neye \u00fcz\u00fclece\u011fini, ni\u00e7in sevinece\u011fine \u015fa\u015f\u0131r\u0131yor. Ben de tam \u00f6yle bir yerdeyim \u015fu anda i\u015fte.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
Kitaplar benim i\u00e7in neydi, bilir misiniz?
\nOnlar sadece sararm\u0131\u015f ve \u00fczerine her okuyan\u0131n farkl\u0131 renkteki kalemlerle not ald\u0131\u011f\u0131 k\u00e2\u011f\u0131t y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131 de\u011fil; her biri birer s\u0131\u011f\u0131nak, bir dost, bamba\u015fka bir hayat\u0131n nefesiydi. Y\u0131llar\u0131m\u0131 verdi\u011fim o kutsal birikimi ellerimle b\u00fcy\u00fctt\u00fcm. Her birine tek tek dokundum, ruhlar\u0131n\u0131 okudum, bazen sadece varl\u0131klar\u0131yla huzur buldum. Bir kitab\u0131n kapa\u011f\u0131n\u0131 aralamak, me\u00e7hul bir d\u00fcnyan\u0131n e\u015fi\u011finden atlamakt\u0131 benim i\u00e7in. Bazen kanl\u0131 bir sava\u015f\u0131n ortas\u0131nda savruldum, bazen bir filozofun derin zihninde kayboldum, bazen de bir yabanc\u0131n\u0131n tebess\u00fcm\u00fcne ortak oldum. O be\u015f bin kitap; kimsesizli\u011fimi avutan, beni lisan\u0131 olmadan anlayan sessiz yolda\u015flar\u0131md\u0131. Evli oldu\u011fum kad\u0131n onlar\u0131 hoyrat\u00e7a \u00e7\u00f6pe f\u0131rlat\u0131rken, sanki benim ruhumu da bir karanl\u0131\u011fa mahk\u00fbm etti.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
Can\u0131m yand\u0131, hem de tarif edilmez bir s\u0131z\u0131yla…
\nBir evlili\u011fin enkaz\u0131 alt\u0131nda kalmaktan \u00e7ok daha \u00f6te bir ac\u0131yd\u0131 bu. \u00c7\u00fcnk\u00fc o kitaplar, benim g\u00f6\u011f\u00fcs kafesimde ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m kalbimin bir par\u00e7as\u0131yd\u0131. \u0130nsan\u0131n kendi varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n yok edili\u015fini izlemesi ne a\u011f\u0131rm\u0131\u015f me\u011fer. Kitaplar\u0131mla birlikte ruhumun en bana ait, beni en iyi anlatan par\u00e7as\u0131 da gitmi\u015fti \u00e7\u00f6pe. Fakat sonra durdum, derin bir nefes ald\u0131m ve sordum kendime: “Bu kadar m\u0131 yani? Ben sadece o ka\u011f\u0131tlardan m\u0131 ibaretim?” Hay\u0131r! Kitaplar\u0131m\u0131n cismi avu\u00e7lar\u0131mdan kay\u0131p gitmi\u015f olabilir; ama onlar\u0131n bana f\u0131s\u0131ldad\u0131klar\u0131, ruhuma ektikleri tohumlar hala burada, i\u00e7imde canl\u0131. Onlar\u0131n as\u0131l yurdu art\u0131k k\u00fct\u00fcphaneler de\u011fil, benim zihnimdir. Fiziksel olarak yoklar belki; ama bende b\u0131rakt\u0131klar\u0131 o derin \u015fifa, o e\u015fsiz hisler sonsuza dek benimle kalacak.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
Evlili\u011fim\u2026 Yirmi iki y\u0131l. D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcnce, insan kendine soruyor: Bu kadar saati nas\u0131l ge\u00e7irmi\u015ftim? E\u015f sand\u0131\u011f\u0131mla, aram\u0131zda hep bir mesafe vard\u0131 sanki, ama bunu bu kadar net g\u00f6rmek i\u00e7in kitaplar\u0131m\u0131n \u00e7\u00f6pe gitmesi mi gerekiyormu\u015f? O, kitaplar\u0131ma \u201cyer kaplayan tozlu \u015feyler\u201d g\u00f6z\u00fcyle bakarken, ben onlar\u0131n hayat\u0131m\u0131n en de\u011ferli hazinesi olarak g\u00f6r\u00fcyordum. Bu kadar temel bir konuda anla\u015fam\u0131yorsak, ge\u00e7mi\u015fte ne kal\u0131yordu ki aram\u0131zda? Ortak bir hayalimiz, bir tutku, bir payla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z d\u00fcnya yoktu. Belki de aral\u0131klar\u0131n yan\u0131ndan devam etmezsiniz, ama ger\u00e7ekten bir arada bulunamazs\u0131n\u0131z.<\/p>\n
Evlilik olarak adland\u0131r\u0131lan, iki insan\u0131n ayn\u0131 yolda y\u00fcr\u00fcmesi de\u011fil mi? Ama e\u011fer o yolda ayn\u0131 \u015fekilde tedavi g\u00f6rm\u00fcyorsan\u0131z, ayn\u0131 \u015fekilde g\u00fclm\u00fcyorsan\u0131z, ayn\u0131 \u015fekilde a\u011flam\u0131yorsan\u0131z, mesela g\u00fcnd\u00fcz vakti bir restoranda yemek yiyerek de\u011fil de, gecenin ikisinde bir acil serviste elele s\u0131ran\u0131z\u0131n gelmesini beklemiyorsan\u0131z, o yol bir s\u00fcre sonra daral\u0131yor, tek ki\u015filik bir patika oluyor. Benim i\u00e7in o yol, kitaplarla doluydu. Ev-lendi\u011fim ki\u015fi i\u00e7inse, bo\u015f bir alan. Bu kadar farkl\u0131yken, nas\u0131l olmu\u015f da 22 y\u0131la dayanm\u0131\u015f\u0131z, Bilmiyorum. Belki kalite, belki korku, belki de sadece \u201cb\u00f6yle gelmi\u015f b\u00f6yle gider\u201d d\u00fc\u015f\u00fcncesi. Ama \u015fimdi, o kitaplar\u0131 \u00e7\u00f6pe atarken ki, g\u00f6remedi\u011fim ama tahmin edebildi\u011fim y\u00fcz\u00fcn\u00fc hat\u0131rlad\u0131k\u00e7a, diyorum ki: \u0130yi ki bitti.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
Tabii bir de iflas meselesi var. Para, onunla ge\u00e7irilen zaman-i ili\u015fkileri s\u0131nar, de\u011fil mi? Ben hep \u015funa inan\u0131yorum: E\u011fer iki insan ger\u00e7ekten birbirine ba\u011fl\u0131ysa, maddi zorluklar onlar\u0131n kumdan kalesini b\u0131rak y\u0131kmay\u0131, tozundan bir zerreyi havaya kald\u0131ramaz bile, onlar\u0131 y\u0131kamaz. Ama sevgili zevcem, ilk f\u0131rsatta gemiyi terk etti. \u0130flasla birlikte onun sevgisini kaybetti\u011fimde, onun da beni kaybetti\u011fini fark etmi\u015ftim. Belki de beni de\u011fildi, sahip oldu\u011fum \u015feyleri sevmi\u015fti. Para bitince, sevilecek bir \u015fey ortada kalmam\u0131\u015ft\u0131. Bu da ba\u015fka bir ger\u00e7ekle y\u00fczle\u015ftirmi\u015fti beni: Benim i\u00e7in a\u015fk, sevgi, payla\u015f\u0131m demek; Onun i\u00e7in farkl\u0131 bir \u015feymi\u015f.<\/p>\n
Ama garip bir \u015fekilde, bu beni rahatlat\u0131yor da bir taraftan. Evet, kitaplar\u0131ma dokunamamak can\u0131m\u0131 yakt\u0131, evet, iflas etmek hayat\u0131m\u0131 alt\u00fcst etti. Ama ayn\u0131 zamanda bu olaylar bana bir ayna tuttu. Kiminle ya\u015fayaca\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm o y\u0131llara, hi\u00e7bir de\u011fer vermediklerime, neyi hak ettiklerine dair bir ayna. Ve o aynada ya\u015fanan \u015fey, asl\u0131nda fena de\u011fil. \u00c7\u00fcnk\u00fc ben buraday\u0131m. Hala nefes al\u0131yorum, hayattay\u0131m ve hayal kurabiliyorum.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
\u0130\u00e7imde bir rahatlama var, ink\u00e2r edemem. Evet, can\u0131m yan\u0131yor, ama ayn\u0131 zamanda bir y\u00fck kalkm\u0131\u015f gibi b\u00fcy\u00fcyor i\u00e7imin refah seviyesi. Art\u0131k beni ger\u00e7ekten anlayan, benimle ayn\u0131 de\u011feri veren bir insanlarla beraber olma \u015fans\u0131m var. Kitaplar\u0131 yedi kat semaya s\u00fcrd\u00fcm, s\u00fcrekli ya\u015fayan, s\u00fcrekli nefes alan birini anlat\u0131r dururum. Ya da belki de yaln\u0131z kal\u0131r\u0131m, ama bu sefer ger\u00e7ekten kendimle kal\u0131r\u0131m. Kitaplar\u0131mla, hayallerle, kendi d\u00fcnyamla. Her iki durumda da, bu bir kay\u0131p de\u011fil, bir kazan\u00e7 beynim i\u00e7in.<\/p>\n
Hayatta hi\u00e7bir \u015fey g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc gibi de\u011fil. Bazen en b\u00fcy\u00fck darbeler, en g\u00fczel ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131 getiriyor. Ben kitaplar\u0131m\u0131 kaybettim, evlili\u011fimi kaybettim, ama daha de\u011ferli ve g\u00fczel olana kavu\u015ftum.\u00a0 Buldum g\u00f6kku\u015fa\u011f\u0131m\u0131n yetmi\u015f bin rengini. Ve bu, onun istedi\u011fi bedeli \u00f6deyerek oldu. O be\u015f bin kitab\u0131n bana \u00f6\u011fretleme y\u00f6ntemleri, i\u00e7eride bir yerde sakl\u0131 duruyor. Onlar gitse de, ben onlar\u0131n izlerini ta\u015f\u0131yorum. E\u015fim olamayan gitse de, ben hayattay\u0131m, belki eskisinden daha g\u00fc\u00e7l\u00fc, daha bilge.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
Bu ya\u015fad\u0131klar\u0131m bana bunu t\u00fcm bunlar\u0131 ba\u015farabilece\u011fimi s\u00f6yledi: Hayat, yaz\u0131lanlarla de\u011fil, i\u00e7imizdekilerle anlam kazan\u0131yor. Kitaplar\u0131m art\u0131k yok, ama onlar\u0131n bana katt\u0131klar\u0131 hep benimle. Yirmi iki y\u0131l boyunca yenilenmi\u015fim ve kendimi yeniden buldum. Ne istediklerim kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131nda, de\u011ferlerin mevcut oldu\u011fu daha net bir e\u011filim. Belki de bu ayr\u0131l\u0131klar, benim i\u00e7in bir kurtulu\u015fu temsil ediyor. Kitap sevmeyen bir kad\u0131nla bir \u00f6m\u00fcr ge\u00e7irmek, ger\u00e7ekten de imk\u00e2ns\u0131z olurdu<\/p>\n
Hayat bize bazen b\u00f6yle oyunlar oynuyor. Ama as\u0131l mesele, o oyunlarda ne yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131zd\u0131. Ben \u00e7ok \u015fey kaybettim gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, ama asl\u0131nda vard\u0131\u011f\u0131m yer \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck: Kendim. Ve \u00f6n\u00fcmde yepyeni bir hayat var. Belki de en g\u00fczel kitap, hen\u00fcz yaz\u0131lmam\u0131\u015f olan\u0131. Ve ben, o kitab\u0131 yazmak i\u00e7in yeni bir ruhla ediyorum sirayet. Yeni d\u00fcnyalar, yeni arkada\u015flar, yeni hayaller\u2026 Hepsi beni bekliyor. Ve bu sefer, burada sadece beni ger\u00e7ekten anlayanlar olacak.<\/p>\n
Sizlere Gelecekte G\u00f6r\u00fc\u015fmek \u00dczerine Meydan Okuyorum.<\/p>\n
O Arada G\u00f6r\u00fc\u015felim\u2026<\/p>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u0130flas edip de be\u015f paras\u0131z kald\u0131ktan sonra, hayat\u0131mdaki en b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fiklik, yirmi iki y\u0131ld\u0131r evli oldu\u011fum kar\u015f\u0131t cinsimin benden ayr\u0131lma iste\u011fiydi. Benden ayr\u0131ld\u0131ktan sonra ilk yapt\u0131\u011f\u0131 i\u015f ise, garip bir \u015fekilde kitaplar\u0131m\u0131 \u00e7\u00f6pe atmak oldu. Tamam param bitince bana olan sadakatinde bitmi\u015fti, bu gayet insani ve kad\u0131nsal bir durum, bunu anlar\u0131m da kitaplar\u0131mdan ne istedin, […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":134732,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-134731","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-safak-genc"],"views":78,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/134731","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=134731"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/134731\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":134733,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/134731\/revisions\/134733"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/134732"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=134731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=134731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=134731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}