D\u0131\u015far\u0131da, gri bir sabah\u0131n kuca\u011f\u0131nda, pencerenin kenar\u0131nda oturuyordu. Elinde so\u011fumu\u015f bir fincan kahve, g\u00f6zleri bah\u00e7edeki ya\u015fl\u0131 \u00e7\u0131nar\u0131n dallar\u0131na tak\u0131l\u0131\u00a0bir vaziyet i\u00e7indeydi. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, incecik kanatlar\u0131yla s\u00fcz\u00fcl\u00fcyor, dallar aras\u0131nda\u00a0kadim d\u00fcnyadan \u00e7\u0131kma garip\u00a0bir dansa tutu\u015fuyordu. Her biri, sanki bir \u015fey anlatmak istercesine \u00f6t\u00fcyordu; ama o, seslerin ard\u0131ndaki s\u0131rr\u0131 \u00e7\u00f6zemiyordu. Ev sessizdi. \u00d6yle sessizdi ki, duvarlar, \u015fark\u0131lar\u00a0bile onun i\u00e7indeki f\u0131rt\u0131nay\u0131 yans\u0131tam\u0131yor gibiydi.<\/p>\n
Adam, k\u0131rk\u0131na merdiven dayam\u0131\u015f, sa\u00e7lar\u0131nda ilk aklar\u0131n belirdi\u011fi bir\u00a0siluethaliydi. Ad\u0131\u00a0\u015eafak\u2019t\u0131, ama o ismin art\u0131k ona ait olup olmad\u0131\u011f\u0131ndan emin de\u011fildi. Bir zamanlar bir \u00e7ift el, o ismi tutkuyla f\u0131s\u0131ldarken bakard\u0131 sevgiyle g\u00f6zbebeklerine; \u015fimdi ise o eller, ba\u015fka bir g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne uzan\u0131yordu. Sevgilisi, ya da bir zamanlar \u00f6yle dedi\u011fi kad\u0131n, gitmi\u015fti. Ne bir veda\u00a0mektubu\u00a0ne bir son bak\u0131\u015f.\u00a0Ne de hat\u0131rlanacak bir \u015fark\u0131, sadece bir bo\u015fluk b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131 geride, bir de o bo\u015flu\u011fun i\u00e7inde yank\u0131lanan sorular.<\/p>\n
Pencerenin cam\u0131, so\u011fuk bir ayna gibiydi.\u00a0Kendi yans\u0131mas\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fc;\u00a0g\u00f6zaltlar\u0131ndaki\u00a0
Ev, bir zamanlar ne\u015feyle doluydu. Onun g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fc, mutfakta yank\u0131lan\u0131r, sabahlar\u0131 kahvalt\u0131 masas\u0131nda \u00e7i\u00e7ekler a\u00e7ard\u0131. \u015eimdi ise masa bo\u015ftu. Sadece bir tabak, bir ka\u015f\u0131k ve kullan\u0131lmam\u0131\u015f bir bardak.\u00a0Barda\u011fa bakt\u0131. Kad\u0131n, giderken o barda\u011f\u0131 unutmu\u015ftu. \u015eeffaf, narin bir \u015feydi; ama \u015fimdi, i\u00e7inde biriken tozla, bir an\u0131n\u0131n hayaleti gibi duruyordu.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, k\u0131r\u0131lmadan \u00f6nce zaten \u00e7atlar,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, dallarda s\u0131\u00e7rayarak yeniden havaland\u0131. Kanatlar\u0131, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde ince bir yara a\u00e7t\u0131, belli belirsiz.<\/p>\n
Akl\u0131, bir labirente hapsolmu\u015ftu. D\u00fc\u015f\u00fcnceleri, dallar gibi birbirine dolan\u0131yordu. Kad\u0131n neden gitmi\u015fti? Belki de o, yeterince k\u00f6k salamam\u0131\u015ft\u0131. Belki de g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, onun i\u00e7in fazla geni\u015fti. Ya da belki, k\u0131rlang\u0131\u00e7lar gibi, o da sadece g\u00f6\u00e7 etmek zorundayd\u0131.\u00a0A\u015fk, bir a\u011fa\u00e7 gibidir,<\/i>\u00a0diye ge\u00e7irdi i\u00e7inden.\u00a0K\u00f6kleri ne kadar derinse, dallar\u0131 o kadar g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne uzan\u0131r. Ama f\u0131rt\u0131na geldi\u011finde, en g\u00fc\u00e7l\u00fc a\u011fa\u00e7lar bile sars\u0131l\u0131r.<\/i>\u00a0Onun f\u0131rt\u0131nas\u0131, sessizce gelmi\u015f, her \u015feyi al\u0131p g\u00f6t\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc\u00a0ve o haz\u0131r de\u011fildi.<\/p>\n
Pencereden gelen bir esinti, perdenin ucunu oynatt\u0131. Perde, bir yelken gibi dalgaland\u0131; sanki onu uzaklara, bilinmeyen bir denize \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yordu.\u00a0Ama,yerinden k\u0131m\u0131ldamad\u0131. K\u0131rlang\u0131\u00e7lardan biri, pencerenin hemen \u00f6n\u00fcndeki dala kondu. Minik\u00a0g\u00f6zleri, g\u00f6zleriyle\u00a0bulu\u015ftu.\u00a0Sen de mi bir \u015fey kaybettin?\u00a0<\/i>diye sordu,\u00a0sessizce. K\u0131rlang\u0131\u00e7, ba\u015f\u0131n\u0131 \u00e7evirdi ve u\u00e7up gitti. Geride sadece bir t\u00fcy b\u0131rakt\u0131,\u00a0t\u00fcy\u00a0yava\u015f\u00e7a s\u00fcz\u00fclerek topra\u011fa d\u00fc\u015ft\u00fc.\u00a0O\u00a0t\u00fcye bakt\u0131. Beyaz, narin, ama bir o kadar da yaln\u0131z.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, ait oldu\u011fu yerden kopar ve bir daha asla geri d\u00f6nemez.<\/i><\/p>\n
Evdeki saat, tik taklar\u0131yla sessizli\u011fi b\u00f6l\u00fcyordu. Her tik, bir an\u0131n\u0131n daha ge\u00e7ti\u011fini hat\u0131rlat\u0131yordu.\u00a0Saate bakmad\u0131. Zaman, onun i\u00e7in art\u0131k bir nehir gibi akm\u0131yordu; bir g\u00f6l gibi durgun, bir batakl\u0131k gibi a\u011f\u0131rd\u0131. Kad\u0131nla ge\u00e7irdikleri son geceyi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Onun g\u00f6zleri, bir fener gibi parl\u0131yordu; ama o \u0131\u015f\u0131k\u2019a\u00a0de\u011fil, ba\u015fka bir ufka do\u011fruydu.\u00a0Belki de o, zaten gitmi\u015fti,\u00a0<\/i>diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Ben sadece, g\u00f6lgesini tutmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m.<\/i><\/p>\n
K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, \u015fimdi bir halka olu\u015fturmu\u015f, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde d\u00f6n\u00fcyordu. Sanki bir veda rit\u00fceliydi bu.\u00a0Onlar\u0131n dans\u0131n\u0131 izlerken, kalbinin bir k\u00f6\u015fesinde bir \u015fey k\u0131p\u0131rdand\u0131. \u00d6fke miydi, \u00f6zlem mi, yoksa sadece yorgunluk mu? Ad\u0131n\u0131 koyamad\u0131. Ama o duygu, bir dalga gibi y\u00fckseldi ve sonra yava\u015f\u00e7a geri \u00e7ekildi.\u00a0A\u015fk, bir k\u0131rlang\u0131\u00e7 gibidir,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Kanatlar\u0131 \u00f6zg\u00fcr, ama yuvas\u0131 k\u0131r\u0131lgan.<\/i>\u00a0Onun yuvas\u0131, o kad\u0131nla birlikte da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. \u015eimdi, sadece r\u00fczg\u00e2r\u0131n ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 t\u00fcyler kalm\u0131\u015ft\u0131 geride.<\/p>\n
Pencereden uzakla\u015ft\u0131 ve koltu\u011fa \u00e7\u00f6kt\u00fc. Ellerini ba\u015f\u0131na g\u00f6t\u00fcrd\u00fc, parmaklar\u0131 sa\u00e7lar\u0131n\u0131n aras\u0131nda kayboldu. D\u00fc\u015f\u00fcnceleri, bir bulut gibi da\u011f\u0131n\u0131kt\u0131. Kad\u0131n, giderken neyi alm\u0131\u015ft\u0131? Onun g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc, sabahlar\u0131n\u0131, umutlar\u0131n\u0131. Ama en \u00e7ok, kendine olan inanc\u0131n\u0131.\u00a0Bir insan, ba\u015fka bir insan\u0131 nas\u0131l bu kadar eksiltebilir?<\/i>\u00a0K\u0131rlang\u0131\u00e7lar\u0131n \u00f6t\u00fc\u015f\u00fc, d\u0131\u015far\u0131dan h\u00e2l\u00e2 geliyordu. Sanki ona,\u00a0Kalk ve u\u00e7,<\/i>\u00a0diyorlard\u0131. Ama\u00a0onun kanatlar\u0131, \u00e7oktan k\u0131r\u0131lm\u0131\u015f gibiydi.<\/p>\n
O s\u0131rada, masadaki bardak g\u00f6z\u00fcne \u00e7arpt\u0131. Tozlu, unutulmu\u015f, ama h\u00e2l\u00e2 orada.\u00a0Barda\u011f\u0131 eline ald\u0131. Parmaklar\u0131, cam\u0131n so\u011fuk y\u00fczeyinde gezindi.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, k\u0131r\u0131lmadan \u00f6nce zaten \u00f6l\u00fcr,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Ama sonra, barda\u011f\u0131 yava\u015f\u00e7a\u00a0lavaboya g\u00f6t\u00fcrd\u00fc ve y\u0131kamaya ba\u015flad\u0131. Su, cam\u0131n y\u00fczeyinde dans etti; tozlar ak\u0131p gitti. Bardak, yeniden parlad\u0131.\u00a0Barda\u011f\u0131 kurulad\u0131 ve yerine koydu. Belki de bu, bir ba\u015flang\u0131\u00e7t\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck, \u00f6nemsiz gibi g\u00f6r\u00fcnen, ama yine de bir ad\u0131m.<\/p>\n
K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, art\u0131k g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyordu. G\u00f6\u00e7 etmi\u015flerdi, ya da sadece ba\u015fka bir a\u011faca konmu\u015flard\u0131.\u00a0Pencereye geri d\u00f6nd\u00fc. \u00c7\u0131nar\u0131n dallar\u0131, r\u00fczg\u00e2rda hafif\u00e7e sallan\u0131yordu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, gri bir \u00f6rt\u00fcyle kapl\u0131yd\u0131, ama ufukta, ince bir \u0131\u015f\u0131k s\u0131z\u0131yordu.\u00a0Belki de her son, bir ba\u015flang\u0131c\u0131n g\u00f6lgesidir,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Elbette, bu d\u00fc\u015f\u00fcnce ona hemen bir teselli vermedi. Yara, h\u00e2l\u00e2 tazeydi. Ama o yaran\u0131n i\u00e7inde, bir tohum sakl\u0131yd\u0131. Belki bir g\u00fcn, o tohum filizlenecekti.<\/p>\n
Fincan\u0131 ald\u0131 ve mutfa\u011fa y\u00fcr\u00fcd\u00fc. Kahve makinesini \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rd\u0131. Yeni bir fincan, yeni bir sabah. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, bir yerlerde u\u00e7uyordu; o ise, burada, kendi g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc yeniden in\u015fa etmeye \u00e7al\u0131\u015facakt\u0131.\u00a0Kanatlar k\u0131r\u0131labilir, ama g\u00f6ky\u00fcz\u00fc her zaman oradad\u0131r.<\/i>\u00a0En az\u0131ndan biz istedi\u011fimiz s\u00fcrece.<\/p>\n
Ev, h\u00e2l\u00e2 sessizdi. Ama bu sessizlik, art\u0131k bir bo\u015fluk de\u011fil, bir ba\u015flang\u0131\u00e7 gibiydi.<\/p>\n
Mutfakta kahve makinesinin homurtusunu dinlerken, d\u0131\u015far\u0131da bir h\u0131\u015f\u0131rt\u0131 y\u00fckseldi. Pencereye d\u00f6nd\u00fc; g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, gri \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fc y\u0131rtarcas\u0131na kararm\u0131\u015ft\u0131. \u0130lk damlalar, \u00e7\u0131nar\u0131n yapraklar\u0131na \u00e7arp\u0131p yere s\u00fcz\u00fcld\u00fc. Ard\u0131ndan, ya\u011fmur bir perde gibi indi, evin camlar\u0131n\u0131 d\u00f6vmeye ba\u015flad\u0131. Sanki g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, i\u00e7indeki f\u0131rt\u0131nay\u0131 d\u0131\u015far\u0131ya kusuyordu. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar kaybolmu\u015ftu; dallar, r\u00fczg\u00e2r\u0131n pen\u00e7esinde \u00e7aresizce sallan\u0131yordu.<\/p>\n
Kahve makinesi t\u0131k etti, ama\u00a0o,\u00a0fincan\u0131 doldurmad\u0131. Cam\u0131n \u00f6n\u00fcne y\u00fcr\u00fcd\u00fc, elini so\u011fuk y\u00fczeye dayad\u0131. Ya\u011fmur, parmaklar\u0131n\u0131n aras\u0131nda \u00e7izgiler b\u0131rakarak ak\u0131yordu. Her damla, bir an\u0131y\u0131, bir soruyu, bir pi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 ta\u015f\u0131yor gibiydi.\u00a0Neden b\u00f6yle oldu?<\/i>\u00a0diye sordu kendine, ama cevap, ya\u011fmurun ritminde kayboldu. Kad\u0131n, giderken bu ya\u011fmuru mu beklemi\u015ftiacaba? Belki de o, bu damlalar gibi \u00f6zg\u00fcr olmak istemi\u015fti; tutulamayan, yakalanamayan.<\/p>\n
Ev, \u015fimdi daha da sessizdi. Saat bile, ya\u011fmurun sesine teslim olmu\u015f gibiydi. Tik taklar, damlalar\u0131n vuru\u015flar\u0131yla bo\u011fuluyordu. ,\u00a0perdenin ucunu aralad\u0131. Bah\u00e7e, bir g\u00f6l\u00fcn yans\u0131mas\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc; \u00e7\u0131nar\u0131n g\u00f6vdesi, suda titreyen bir siluet gibiydi.\u00a0A\u015fk da b\u00f6yle de\u011fil mi?<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Ger\u00e7ek san\u0131rs\u0131n, ama elini uzatt\u0131\u011f\u0131nda sadece bir yans\u0131ma.<\/i>\u00a0Kad\u0131n, onun i\u00e7in bir yans\u0131ma m\u0131yd\u0131? Yoksa o, kendi hayallerini mi sevmi\u015fti?<\/p>\n
Ya\u011fmur, \u015fiddetini art\u0131rd\u0131. Camlar, sanki k\u0131r\u0131lacakm\u0131\u015f gibi titriyordu.\u00a0Pencereyi hafif\u00e7e aralad\u0131; i\u00e7eri bir esinti doldu, nemli ve keskin. Burnuna topra\u011f\u0131n kokusu \u00e7arpt\u0131, \u00e7ocuklu\u011fundan bir an\u0131 gibi. O g\u00fcnlerde, ya\u011fmur onun i\u00e7in bir oyun arkada\u015f\u0131yd\u0131; \u00e7amurlu patikalarda ko\u015far, su birikintilerine kahkahalarla dalard\u0131. \u015eimdi ise ya\u011fmur, bir yabanc\u0131n\u0131n g\u00f6zya\u015flar\u0131 gibiydi. So\u011fuk,\u00a0a\u011f\u0131r,\u00a0ve ona ait olmayan.<\/p>\n
Masadaki bardak, h\u00e2l\u00e2\u00a0parl\u0131yordu\u00a0,\u00a0ona bakarken, kad\u0131n\u0131n son s\u00f6zlerini hat\u0131rlad\u0131. \u201cBeni tutamazs\u0131n,\u201d demi\u015fti, g\u00f6zleri bir f\u0131rt\u0131na gibi dalgalan\u0131rken.\u00a0Tutmak\u00a0m\u0131?<\/i>,\u00a0O\u00a0
Koltu\u011fa \u00e7\u00f6kt\u00fc. Ellerini dizlerine koydu, ba\u015f\u0131n\u0131 \u00f6ne e\u011fdi. Sa\u00e7lar\u0131ndan bir damla su s\u00fcz\u00fcld\u00fc; pencereden gelen esinti, y\u00fcz\u00fcn\u00fc \u00fcrpertmi\u015fti. \u0130\u00e7inde bir \u015feyler k\u0131r\u0131l\u0131yordu, ama bu k\u0131r\u0131lma, bir y\u0131k\u0131m de\u011fil, bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm gibiydi.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, da\u011f\u0131lmadan yeniden in\u015fa edilemez,<\/i>\u00a0diye ge\u00e7irdi i\u00e7inden. Ya\u011fmur, sanki ona bu ger\u00e7e\u011fi f\u0131s\u0131ld\u0131yordu. Her damla, bir y\u00fck\u00fc y\u0131k\u0131yor, bir zinciri kopar\u0131yordu.<\/p>\n
D\u0131\u015far\u0131da, \u00e7\u0131nar\u0131n dallar\u0131 r\u00fczg\u00e2rla dans ediyordu. Bir dal, \u00e7at\u0131rdayarak k\u0131r\u0131ld\u0131 ve yere d\u00fc\u015ft\u00fc.\u00a0O\u00a0sesle irkildi. Pencereye ko\u015ftu, k\u0131r\u0131lan dal\u0131 g\u00f6rd\u00fc; yapraklar\u0131, su birikintisinde y\u00fcz\u00fcyordu.\u00a0Her \u015fey k\u0131r\u0131l\u0131r,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Dallar, kalpler, hayaller.<\/i>\u00a0Ama \u00e7\u0131nar, h\u00e2l\u00e2 ayaktayd\u0131. K\u00f6kleri, topra\u011f\u0131n derinliklerinde s\u0131k\u0131ca tutunuyordu. Belki de \u2019in de k\u00f6kleri vard\u0131, sadece onlar\u0131 unutmu\u015ftu.<\/p>\n
Ya\u011fmur, bir an i\u00e7in hafifledi, ama g\u00f6ky\u00fcz\u00fc h\u00e2l\u00e2 \u00f6fkeliydi.\u00a0Pencereyi kapatt\u0131 ve mutfa\u011fa d\u00f6nd\u00fc. Kahve, art\u0131k so\u011fumu\u015ftu, ama o fincan\u0131 doldurdu. \u0130lk yudum, bo\u011faz\u0131nda bir s\u0131cakl\u0131k b\u0131rakt\u0131.\u00a0Hayat, k\u00fc\u00e7\u00fck anlardan ibaret,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Bir fincan kahve, bir ya\u011fmur damlas\u0131, bir k\u0131rlang\u0131c\u0131n \u00f6t\u00fc\u015f\u00fc. Kad\u0131n, onun hayat\u0131ndan bir par\u00e7a alm\u0131\u015f olabilirdi, ama geriye kalanlar h\u00e2l\u00e2 ona aitti.<\/p>\n
Masaya oturdu ve barda\u011fa bakt\u0131. Onunla ilgili an\u0131lar, zihninde bir nehir gibi ak\u0131yordu. \u0130lk tan\u0131\u015ft\u0131klar\u0131 g\u00fcn, onun g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fc, birlikte ge\u00e7irdikleri sabahlar. Ama \u015fimdi, o an\u0131lar bir y\u00fck de\u011fil, bir hazine gibiydi.\u00a0Onu sevdim,<\/i>\u00a0dedi i\u00e7inden.\u00a0Ve bu, benden bir \u015fey eksiltmez.<\/i>\u00a0Ya\u011fmur, yeniden \u015fiddetlendi, ama bu\u00a0kez \u00a0i\u00e7indeki\u00a0f\u0131rt\u0131na dinmi\u015fti.<\/p>\n
Pencereden gelen bir ses, d\u00fc\u015f\u00fcncelerini b\u00f6ld\u00fc. Bir k\u0131rlang\u0131\u00e7, \u00e7\u0131nar\u0131n alt dallar\u0131ndan birine s\u0131\u011f\u0131nm\u0131\u015ft\u0131. Kanatlar\u0131 \u0131slak, t\u00fcyleri da\u011f\u0131n\u0131kt\u0131.\u00a0Ona bakt\u0131.\u00a0Sen de mi kayboldun?<\/i>\u00a0diye sordu sessizce. K\u0131rlang\u0131\u00e7, ba\u015f\u0131n\u0131 kald\u0131rd\u0131 ve bir an i\u00e7in g\u00f6z g\u00f6ze geldiler. Sanki bir anla\u015fma yapm\u0131\u015flard\u0131; ikisi de bu f\u0131rt\u0131nada hayatta kalmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu.<\/p>\n
\u015eafak, bir battaniye ald\u0131 ve koltu\u011fa uzand\u0131. Ya\u011fmur, evin \u00e7at\u0131s\u0131nda bir ninni gibi \u00e7al\u0131yordu. G\u00f6zlerini kapatt\u0131, k\u0131rlang\u0131c\u0131n kanat \u00e7\u0131rp\u0131\u015f\u0131n\u0131 hayal etti.\u00a0Bir g\u00fcn, g\u00f6ky\u00fcz\u00fc yeniden a\u00e7\u0131lacak,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Ve ben, o g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde kendi yolumu bulaca\u011f\u0131m.<\/i>\u00a0Kad\u0131n, bir yara b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131, evet; ama o yara, bir g\u00fcn bir iz haline gelecekti.\u00a0Ve\u00a0o izi gururla ta\u015f\u0131yacakt\u0131.<\/p>\n
Ya\u011fmur, geceye kadar s\u00fcrd\u00fc.\u00a0Uyand\u0131\u011f\u0131nda, ev sessizdi. Pencereye y\u00fcr\u00fcd\u00fc; g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, mavi bir umutla parl\u0131yordu. \u00c7\u0131nar\u0131n dallar\u0131nda, tek bir k\u0131rlang\u0131\u00e7 \u00f6t\u00fcyordu.\u00a0G\u00fcl\u00fcmsedi.\u00a0Belki de her f\u0131rt\u0131na, bir ba\u015flang\u0131\u00e7t\u0131r,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Ve o sabah, yeni bir fincan kahveyle, kendi g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc in\u015fa etmeye karar verdi.<\/p>\n
Ya\u011fmur, gece boyunca evin \u00e7at\u0131s\u0131n\u0131 d\u00f6vm\u00fc\u015f, her damlas\u0131yla i\u00e7indeki f\u0131rt\u0131nay\u0131 hem uyutmu\u015f hem uyand\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.\u00a0 s\u00f6kerken, damlalar birer birer sustu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, gri \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fc yava\u015f\u00e7a s\u0131y\u0131rd\u0131; ufukta, mavi bir umut s\u0131z\u0131yordu. \u00c7\u0131nar\u0131n dallar\u0131, \u0131slak ve yorgun, sabah\u0131n ilk \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda parl\u0131yordu.Pencerenin \u00f6n\u00fcnde, elinde yeni demlenmi\u015f bir fincan kahveyle duruyordu. Sessizlik, ya\u011fmurun g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcnden sonra bir\u00a0naber\u00a0gibiydi;\u00a0ne\u00a0huzurlu,
Bah\u00e7ede, \u00e7\u0131nar\u0131n en y\u00fcksek dal\u0131nda bir k\u0131rlang\u0131\u00e7 \u00f6tt\u00fc. Tek bir nota, keskin ve narin, havay\u0131 delip ge\u00e7ti. Sanki g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne bir mektup yaz\u0131yordu;\u00a0F\u0131rt\u0131na bitti, ama kanatlar h\u00e2l\u00e2 burada.<\/i>\u00a0K\u0131rlang\u0131c\u0131n \u00f6t\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc dinlerken, g\u00f6zleri a\u011fac\u0131n g\u00f6lgesine tak\u0131ld\u0131. D\u00fcn gece k\u0131r\u0131lan dal, su birikintisinin i\u00e7inde y\u00fcz\u00fcyordu.\u00a0Her k\u0131r\u0131lma, bir iz b\u0131rak\u0131r,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Ama o iz, a\u011fac\u0131 devirmemi\u015fti. \u00c7\u0131nar, h\u00e2l\u00e2 dimdik ayaktayd\u0131, k\u00f6kleri topra\u011fa s\u0131k\u0131ca sar\u0131lm\u0131\u015f.<\/p>\n
Kahve, fincanda buhar t\u00fcterek so\u011fuyordu.\u00a0Cam\u0131n so\u011fuk y\u00fczeyine parma\u011f\u0131n\u0131 dokundurdu. Ya\u011fmurun b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izler, camda ince yollar \u00e7izmi\u015fti.\u00a0Hayat da b\u00f6yle de\u011fil mi?<\/i>\u00a0diye ge\u00e7irdi i\u00e7inden.\u00a0Baz\u0131 izler silinir, baz\u0131lar\u0131 kal\u0131r. Ama hepsi, seni sen yapan bir haritan\u0131n par\u00e7as\u0131.<\/i>\u00a0Kad\u0131n, onun haritas\u0131nda derin bir \u00e7izik b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. Ad\u0131, zihninde h\u00e2l\u00e2 bir yank\u0131yd\u0131; ama o yank\u0131, art\u0131k bir a\u011f\u0131t de\u011fil,5 gibiydi.<\/p>\n
K\u0131rlang\u0131\u00e7, yeniden \u00f6tt\u00fc. Bu kez, sesi daha kararl\u0131yd\u0131, sanki bir davetti.\u00a0Pencereyi aralad\u0131; sabah\u0131n serin havas\u0131, y\u00fcz\u00fcne bir dost gibi dokundu. Topra\u011f\u0131n kokusu, ya\u011fmurun hediyesiydi. O koku, \u00a0ki \u00e7ocuklu\u011funa, ko\u015farken dizleri kanayan ama yine de g\u00fclen bir \u00e7ocu\u011fa g\u00f6t\u00fcrd\u00fc.\u00a0Belki de d\u00fc\u015fmek, yeniden kalkmay\u0131 \u00f6\u011fretir,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Kad\u0131n, onu d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc; ama o, h\u00e2l\u00e2 ayaktayd\u0131, t\u0131pk\u0131 \u00e7\u0131nar gibi.<\/p>\n
Tam o s\u0131rada, masan\u0131n \u00fczerinde bir titre\u015fim yank\u0131land\u0131. Telefonu, sessiz evde bir yabanc\u0131 gibi \u00e7al\u0131yordu.\u00a0Ka\u015flar\u0131n\u0131 \u00e7atarak ekrana bakt\u0131. Numara, bir b\u0131\u00e7ak gibi tan\u0131d\u0131kt\u0131. Kalbi, tek bir at\u0131\u015fta s\u0131k\u0131\u015ft\u0131. Arayan, oydu. Kad\u0131n. Bir zamanlar onun g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, \u015fimdi ise bir bulutun g\u00f6lgesi olan kad\u0131n.\u00a0Telefonu eline ald\u0131, ama parma\u011f\u0131 ekranda dondu. K\u0131rlang\u0131\u00e7, dalda s\u0131\u00e7rayarak bir kez daha \u00f6tt\u00fc.\u00a0Bu bir i\u015faret mi?<\/i>\u00a0diye\u00a0sordu,\u00a0sessizce. Ama i\u015faretler, sadece insan\u0131n kendi anlam y\u00fckledi\u011fi g\u00f6lgelerdi.<\/p>\n
Telefon, \u0131srarc\u0131 bir ku\u015f gibi \u00e7almaya devam etti.\u00a0Derin bir nefes ald\u0131 ve \u00e7a\u011fr\u0131y\u0131 kabul etti. \u201cAlo?\u201d dedi, sesi kendi kula\u011f\u0131na bile yabanc\u0131yd\u0131. Kar\u015f\u0131dan, bir sessizlik geldi \u00f6nce. Sonra, o bildik ses, bir r\u00fczg\u00e2r gibi s\u00fcz\u00fcld\u00fc. \u201c\u2026 Benim.\u201d Kad\u0131n\u2019\u0131n\u00a0sesi\u00a0ne bir\u00a0\u00f6z\u00fcr\u00a0ne bir zaferdi; sadece bir dalgan\u0131n k\u0131y\u0131ya vuru\u015fu gibiydi.\u00a0Hi\u00e7bir \u015fey demedi. Sadece dinledi. K\u0131rlang\u0131c\u0131n \u00f6t\u00fc\u015f\u00fc, h\u00e2l\u00e2 d\u0131\u015far\u0131dan geliyordu, sanki ona,\u00a0S\u00f6zc\u00fckler de\u011fil, kalbin konu\u015fsun,<\/i>\u00a0diyordu.<\/p>\n
\u201cKonu\u015fmak istedim,\u201d dedi kad\u0131n. Sesi, bir ip cambaz\u0131n\u0131n ad\u0131mlar\u0131 gibi titrekti. \u201cBaz\u0131 \u015feyler\u2026 Belki de yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131ld\u0131.\u201d\u00a0G\u00f6zlerini \u00e7\u0131nara dikti. Bir dal, r\u00fczg\u00e2rda hafif\u00e7e salland\u0131; yapraklar\u0131, sabah \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda bir ayna gibi parlad\u0131.\u00a0Yanl\u0131\u015f anlamak m\u0131?<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0A\u015fk, bir aynad\u0131r. Ama bazen, sadece kendi yans\u0131man\u0131 g\u00f6r\u00fcrs\u00fcn.<\/i>\u00a0Kad\u0131n, onun aynas\u0131nda bir yans\u0131ma m\u0131yd\u0131, yoksa ger\u00e7ek mi? Art\u0131k emin de\u011fildi.<\/p>\n
\u201cNeden \u015fimdi?\u201d diye\u00a0sordu,\u00a0sesinde ne\u00a0\u00f6fke\u00a0ne de \u00f6zlem vard\u0131. Sadece bir merak, bir yolcunun haritaya bak\u0131\u015f\u0131 gibi. Kad\u0131n, bir an duraksad\u0131. \u201cBilmiyorum,\u201d dedi. \u201cBelki\u2026 Belki f\u0131rt\u0131na bitti\u011fi i\u00e7in.\u201d\u00a0G\u00fcl\u00fcmsedi; ama bu\u00a0g\u00fcl\u00fcmseme\u00a0ne\u00a0kad\u0131na\u00a0ne de kendine aitti. Ya\u011fmur, ger\u00e7ekten bitmi\u015fti. Ama f\u0131rt\u0131na, sadece g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde de\u011fil, onun i\u00e7inde de dinmi\u015fti. K\u0131rlang\u0131\u00e7, dalda kanatlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131rpt\u0131 ve havaland\u0131.\u00a0Baz\u0131 ku\u015flar, sadece bir an i\u00e7in konar.<\/i><\/p>\n
Kad\u0131n, konu\u015fmaya devam etti. An\u0131lar\u0131ndan, hissettiklerinden, pi\u015fmanl\u0131klar\u0131ndan bahsetti.\u00a0Ama,\u00a0onun s\u00f6zc\u00fcklerini bir nehir gibi dinledi; ak\u0131p gidiyorlard\u0131, ama art\u0131k onu s\u00fcr\u00fcklemiyorlard\u0131.\u00a0A\u015fk, bir nehir gibidir,<\/i>diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Bazen ta\u015far, bazen kurur. Ama sen, k\u0131y\u0131s\u0131nda y\u00fcr\u00fcmeye devam edersin.<\/i>\u00a0Kad\u0131n, onun nehriydi;\u00a0ama,\u00a0art\u0131k o k\u0131y\u0131da yaln\u0131z de\u011fildi. Kendi g\u00f6lgesi, ona yolda\u015f olmu\u015ftu.<\/p>\n
Telefonu kula\u011f\u0131ndan indirdi\u011finde, kad\u0131n h\u00e2l\u00e2 konu\u015fuyordu.\u00a0Ama,\u00a0art\u0131k dinlemiyordu. Ekrana dokundu, \u00e7a\u011fr\u0131y\u0131 kapatt\u0131. Telefonu masaya b\u0131rakt\u0131 ve pencereye y\u00fcr\u00fcd\u00fc. K\u0131rlang\u0131\u00e7, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde bir nokta olmu\u015ftu; kanatlar\u0131, maviye bir imza at\u0131yordu.\u00a0\u00d6zg\u00fcrl\u00fck, b\u0131rakmakt\u0131r,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Kad\u0131n\u0131 de\u011fil, onun g\u00f6lgesini b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. O g\u00f6lge,\u00a0art\u0131k zinciri\u00a0de\u011fildi.<\/p>\n
Masadaki bardak, sabah \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda parl\u0131yordu.\u00a0Ona bakarken, kad\u0131n\u0131n b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 tozlar\u0131n art\u0131k olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etti.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, y\u0131kand\u0131\u011f\u0131nda yeniden do\u011far.<\/i>\u00a0O bardak, bir an\u0131 de\u011fil, bir umuttu \u015fimdi. Belki bir g\u00fcn, ba\u015fka bir el, o barda\u011fa dokunacakt\u0131. Ya da belki,\u00a0Kendi elleriyle yeni bir sabah dolduracakt\u0131 i\u00e7ine.<\/p>\n
\u00c7\u0131nar, bah\u00e7ede sessizce duruyordu. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, birer birer geri d\u00f6n\u00fcyordu; dallar, yeniden hayatla doluyordu. \u00a0Kahvesinden bir yudum ald\u0131. So\u011fumu\u015ftu, ama tad\u0131 h\u00e2l\u00e2 g\u00fczeldi.\u00a0Hayat, k\u00fc\u00e7\u00fck anlardan ibaret,<\/i>diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Bir k\u0131rlang\u0131c\u0131n \u00f6t\u00fc\u015f\u00fc, bir telefonun \u00e7almas\u0131, bir fincan kahve. Kad\u0131n, onun hayat\u0131nda bir f\u0131rt\u0131nayd\u0131; ama o f\u0131rt\u0131na,\u00a0onu\u00a0y\u0131kmak yerine, topra\u011f\u0131n\u0131 sulam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Pencereyi sonuna kadar a\u00e7t\u0131. Sabah, evin i\u00e7ine doldu; serin,\u00a0taze\u00a0ve umut dolu. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde bir dansa ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.\u00a0Onlar\u0131n kanat \u00e7\u0131rp\u0131\u015f\u0131n\u0131 izlerken, kalbinin bir k\u00f6\u015fesinde bir tohum filizlendi.\u00a0Her son, bir ba\u015flang\u0131c\u0131n g\u00f6lgesidir,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Ve o sabah, kendi g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc yeniden in\u015fa etmeye karar verdi. Telefon, masada sessizdi.\u00a0Ama,\u00a0art\u0131k o sessizlikten korkmuyordu.<\/p>\n
Pencerenin kenar\u0131nda, bah\u00e7edeki \u00e7\u0131nar\u0131n g\u00f6lgesine bak\u0131yordu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, sonbahar\u0131n solgun mavisiyle \u00f6rt\u00fcl\u00fcyd\u00fc; bulutlar, birer f\u0131s\u0131lt\u0131 gibi s\u00fcz\u00fcl\u00fcyordu. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, dallar aras\u0131nda dans ederken, kanatlar\u0131 havaya ince bir yara a\u00e7\u0131yordu. Ev, sessizdi; ama bu sessizlik, bir bo\u015fluk de\u011fil, bir vedan\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131yd\u0131.\u00a0Elleri, so\u011fumu\u015f bir fincan kahvenin etraf\u0131nda kenetlenmi\u015fti. Fincan, bir zamanlar onunla g\u00fcl\u00fc\u015fen bir kad\u0131n\u0131n dokunu\u015funu hat\u0131rlat\u0131yordu. O kad\u0131n, art\u0131k bir g\u00f6lgeydi;\u00a0Kalbinde bir iz, bir t\u00fcy, bir k\u0131r\u0131k dal.<\/p>\n
Hat\u0131rl\u0131yordu k\u0131rk\u0131na merdiven dayam\u0131\u015f, sa\u00e7lar\u0131nda aklar\u0131n \u00e7o\u011fald\u0131\u011f\u0131 bir\u00a0adamd\u0131.\u00a0Y\u00fcz\u00fc, bir haritayd\u0131; kaybolmu\u015f yollar\u0131n, terk edilmi\u015f \u015fehirlerin\u00a0ve vadesi gelmemi\u015f\u00a0s\u00f6zlerin\u00a0izlerini\u00a0
Bah\u00e7ede, \u00e7\u0131nar\u0131n en y\u00fcksek dal\u0131nda bir k\u0131rlang\u0131\u00e7 \u00f6tt\u00fc. Tek bir nota, keskin ve narin, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne bir mektup gibi y\u00fckseldi.\u00a0O\u00a0sese kulak verdi. Sanki k\u0131rlang\u0131\u00e7, ona bir s\u0131r f\u0131s\u0131ld\u0131yordu:\u00a0Gitmek mi \u00f6zg\u00fcrl\u00fck, kalmak m\u0131 zincir?<\/i>\u00a0Fincan\u0131 masaya b\u0131rakt\u0131. Kahve, i\u00e7ine \u00e7ekti\u011fi havadan daha a\u011f\u0131rd\u0131. G\u00f6zleri, \u00e7\u0131nar\u0131n g\u00f6vdesine tak\u0131ld\u0131. A\u011fac\u0131n kabu\u011fu, bir \u00f6mr\u00fcn yaralar\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yordu; ama h\u00e2l\u00e2 ayaktayd\u0131, k\u00f6kleri topra\u011fa s\u0131k\u0131ca sar\u0131lm\u0131\u015f.\u00a0Benim k\u00f6klerim nerede?<\/i>\u00a0diye\u00a0sordu,\u00a0sessizce. Cevap, r\u00fczg\u00e2rda kayboldu.<\/p>\n
Ev, bir zamanlar ne\u015feyle doluydu. Onun g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fc, mutfakta yank\u0131lan\u0131r, sabahlar\u0131 kahvalt\u0131 masas\u0131nda \u00e7i\u00e7ekler a\u00e7ard\u0131. \u015eimdi masa bo\u015ftu. Sadece bir tabak, bir\u00a0ka\u015f\u0131k\u00a0ve tozlanm\u0131\u015f bir bardak. O bardak, kad\u0131n\u0131n unuttu\u011fu bir an\u0131yd\u0131; \u015feffaf, narin, ama \u015fimdi bir hayalete d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc.\u00a0Barda\u011fa bakt\u0131.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, k\u0131r\u0131lmadan \u00f6nce zaten \u00e7atlar,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, dallarda s\u0131\u00e7rayarak havaland\u0131. Kanatlar\u0131, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne bir veda \u00e7izdi.<\/p>\n
Kalbi, bir labirente hapsolmu\u015ftu. D\u00fc\u015f\u00fcnceleri, dallar gibi birbirine dolan\u0131yordu. Kad\u0131n neden gitmi\u015fti? Belki o, yeterince k\u00f6k salamam\u0131\u015ft\u0131. Belki g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, onun i\u00e7in fazla geni\u015fti. Ya da belki, k\u0131rlang\u0131\u00e7lar gibi, sadece g\u00f6\u00e7 etmek zorundayd\u0131.\u00a0A\u015fk, bir a\u011fa\u00e7 gibidir,<\/i>\u00a0diye ge\u00e7irdi i\u00e7inden.\u00a0K\u00f6kleri ne kadar derinse, dallar\u0131 o kadar g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne uzan\u0131r. Ama f\u0131rt\u0131na geldi\u011finde, en g\u00fc\u00e7l\u00fc a\u011fa\u00e7lar bile sars\u0131l\u0131r.<\/i>\u00a0Onun f\u0131rt\u0131nas\u0131, sessizce gelmi\u015f, her \u015feyi al\u0131p g\u00f6t\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n
Pencereden bir esinti geldi; perde, bir yelken gibi dalgaland\u0131. Sanki uzaklara, bilinmeyen bir denize \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yordu. Ama o, yerinden k\u0131m\u0131ldamad\u0131. K\u0131rlang\u0131\u00e7lardan biri, pencerenin \u00f6n\u00fcndeki dala kondu. Minik g\u00f6zleri,\u00a0\u015eafak\u2019\u0131n g\u00f6zleriyle bulu\u015ftu.\u00a0Sen de mi bir \u015fey kaybettin?<\/i>diye sordu\u011funu\u00a0hat\u0131rlad\u0131,\u00a0sessizce. K\u0131rlang\u0131\u00e7, ba\u015f\u0131n\u0131 \u00e7evirdi ve u\u00e7up gitti. Geride bir t\u00fcy b\u0131rakt\u0131, yava\u015f\u00e7a s\u00fcz\u00fclerek topra\u011fa d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcnden emin oldu\u011fu bir t\u00fcy.\u00a0O\u00a0t\u00fcye bakt\u0131. Beyaz, narin, ama bir o kadar da yaln\u0131z.\u00a0Baz\u0131 \u015feyler, ait oldu\u011fu yerden kopar ve bir daha geri d\u00f6nemez.<\/i><\/p>\n
Koltu\u011fa \u00e7\u00f6kt\u00fc. Elleri titriyordu; ama bu, so\u011fuktan de\u011fil, i\u00e7inde biriken a\u011f\u0131rl\u0131ktand\u0131. Kalbi, bir saat gibi at\u0131yordu, ama her tik, biraz daha yava\u015ft\u0131.\u00a0Zaman, bir nehir gibi akmaz bazen,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Bir g\u00f6l gibi durgun, bir batakl\u0131k gibi a\u011f\u0131r olur.<\/i>\u00a0Kad\u0131nla ge\u00e7irdikleri son geceyi hat\u0131rlad\u0131. Onun g\u00f6zleri, bir fener gibi parl\u0131yordu; ama o \u0131\u015f\u0131k,\u00a0\u015eafak\u2019a\u00a0de\u011fil, ba\u015fka bir ufka do\u011fruydu.\u00a0Belki de o, zaten gitmi\u015fti,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc.\u00a0Ben sadece, g\u00f6lgesini tutmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m.<\/i><\/p>\n
K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde bir halka olu\u015fturmu\u015f, d\u00f6n\u00fcyordu. Sanki bir veda rit\u00fceliydi bu.\u00a0Onlar\u0131n dans\u0131n\u0131 izlerken, g\u00f6\u011fs\u00fcnde bir s\u0131z\u0131 hissetti. Nefesi, bir ip gibi inceliyordu. Elini kalbine g\u00f6t\u00fcrd\u00fc; ama bu, bir yara de\u011fil, bir teslimiyetti.\u00a0A\u015fk, bir k\u0131rlang\u0131\u00e7 gibidir,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc yeniden.\u00a0U\u00e7ar, ama bir g\u00fcn kanatlar\u0131 yorulur.<\/i>\u00a0Onun kanatlar\u0131, art\u0131k ta\u015f\u0131yam\u0131yordu.<\/p>\n
Pencereye do\u011fru bir ad\u0131m att\u0131. Ama bacaklar\u0131, sanki topra\u011fa g\u00f6m\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fc. G\u00f6zleri, \u00e7\u0131nara tak\u0131ld\u0131. K\u0131rlang\u0131\u00e7, dalda bir kez daha \u00f6tt\u00fc; bu kez, sesi bir ninni gibiydi.\u00a0Dudaklar\u0131nda bir g\u00fcl\u00fcmseme belirdi.\u00a0Belki de her son, bir ba\u015flang\u0131c\u0131n g\u00f6lgesidir,<\/i>\u00a0diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Ama bu ba\u015flang\u0131\u00e7, onun bildi\u011fi d\u00fcnyada de\u011fildi. Nefesi, bir t\u00fcy gibi hafifledi; kalbi, son bir at\u0131\u015fla sustu.<\/p>\n
Yava\u015f\u00e7a ve susarak ve sindirerek yere y\u0131\u011f\u0131ld\u0131. Eli, h\u00e2l\u00e2 fincan\u0131n sap\u0131n\u0131 tutuyordu. Kahve, hal\u0131ya damlad\u0131; bir leke, bir an\u0131, bir veda. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnde d\u00f6nmeye devam etti. Ev, sessizdi; ama bu sessizlik, art\u0131k bir bo\u015fluk de\u011fil, bir tamamlanmayd\u0131. \u00c7\u0131nar\u0131n dallar\u0131, r\u00fczg\u00e2rda salland\u0131. Bir yaprak, yava\u015f\u00e7a yere d\u00fc\u015ft\u00fc; topra\u011fa kar\u0131\u015ft\u0131,\u00a0sanki\u00a0\u015eafak\u2019\u0131n\u00a0son nefesiyle birle\u015fti.<\/p>\n
O s\u0131rada, masadaki telefon titredi. Ekran, bir isimle parlad\u0131: Kad\u0131n. \u00c7a\u011fr\u0131, cevaps\u0131z kald\u0131. Telefon, birka\u00e7 kez daha \u00e7ald\u0131, sonra sustu. Bardak, masada yaln\u0131z ba\u015f\u0131na parl\u0131yordu; tozlar\u0131 silinmi\u015f, ama art\u0131k dokunan\u0131 olmayan. K\u0131rlang\u0131\u00e7, dalda son bir kez \u00f6tt\u00fc ve g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne y\u00fckseldi.\u00a0\u00d6zg\u00fcrl\u00fck, b\u0131rakmakt\u0131r,<\/i>\u00a0diyordu sanki.\u00a0O\u00a0\u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc\u00a0bulmu\u015ftu\u00a0ne bir\u00a0zincirne bir yara kalm\u0131\u015ft\u0131 geride.<\/p>\n
Bah\u00e7e, sessizce nefes al\u0131yordu. \u00c7\u0131nar, k\u00f6kleriyle topra\u011f\u0131 kucaklad\u0131.\u00a0Evi, bir an\u0131n\u0131n g\u00f6lgesi oldu. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, ba\u015fka dallara kondu; ama \u00e7\u0131nar\u0131n g\u00f6lgesi, h\u00e2l\u00e2 hikayesini f\u0131s\u0131ld\u0131yordu\u00a0gelip ge\u00e7enlerin kulaklar\u0131na.\u00a0Hayat, bir t\u00fcy gibidir,<\/i>\u00a0diyordu o g\u00f6lge.\u00a0R\u00fczg\u00e2rla s\u00fcz\u00fcl\u00fcr, ama bir g\u00fcn topra\u011fa d\u00f6ner.<\/i>\u00a0Topra\u011fa d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc; ama g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, onun kanatlar\u0131n\u0131n izini ta\u015f\u0131yordu.<\/p>\n
Ya\u011fmur art\u0131k ya\u011fm\u0131yordu \u2026<\/p>\n
Sizlere Gelecekte G\u00f6r\u00fc\u015fmek \u00dczerine Meydan Okuyorum.<\/p>\n
O Arada G\u00f6r\u00fc\u015felim\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
D\u0131\u015far\u0131da, gri bir sabah\u0131n kuca\u011f\u0131nda, pencerenin kenar\u0131nda oturuyordu. Elinde so\u011fumu\u015f bir fincan kahve, g\u00f6zleri bah\u00e7edeki ya\u015fl\u0131 \u00e7\u0131nar\u0131n dallar\u0131na tak\u0131l\u0131\u00a0bir vaziyet i\u00e7indeydi. K\u0131rlang\u0131\u00e7lar, incecik kanatlar\u0131yla s\u00fcz\u00fcl\u00fcyor, dallar aras\u0131nda\u00a0kadim d\u00fcnyadan \u00e7\u0131kma garip\u00a0bir dansa tutu\u015fuyordu. Her biri, sanki bir \u015fey anlatmak istercesine \u00f6t\u00fcyordu; ama o, seslerin ard\u0131ndaki s\u0131rr\u0131 \u00e7\u00f6zemiyordu. Ev sessizdi. \u00d6yle sessizdi ki, duvarlar, \u015fark\u0131lar\u00a0bile onun i\u00e7indeki […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":132405,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-133847","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-safak-genc"],"views":252,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133847","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=133847"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133847\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":133848,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133847\/revisions\/133848"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/132405"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=133847"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=133847"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=133847"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}