{"id":114553,"date":"2025-11-05T15:02:22","date_gmt":"2025-11-05T12:02:22","guid":{"rendered":"https:\/\/mersingazetesi.com\/?p=114553"},"modified":"2025-11-05T15:02:22","modified_gmt":"2025-11-05T12:02:22","slug":"gorunmeyen-yuzler-bilinmeyen-hikayeler","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/2025\/11\/05\/gorunmeyen-yuzler-bilinmeyen-hikayeler\/","title":{"rendered":"G\u00d6R\u00dcNMEYEN Y\u00dcZLER B\u0130L\u0130NMEYEN H\u0130KAYELER"},"content":{"rendered":"<p>Tam bir salon beyefendisiydim ben, ama \u015fimdi tavan aras\u0131nda ya\u015f\u0131yorum. Ah, o eski g\u00fcnler&#8230; Alt\u0131n kaplamal\u0131 salonlarda valsler d\u00f6nerken, \u015fimdi r\u00fczg\u00e2r\u0131n u\u011fultusuyla dans ediyorum, tozlu kiri\u015flerin aras\u0131nda. Kaderin iplerini \u00f6ren o y\u0131lan, hala k\u0131vr\u0131l\u0131yor etraf\u0131mda, zehirli di\u015flerini g\u00f6stererek. Ama ben, u\u00e7urumlar\u0131n a\u011flad\u0131\u011f\u0131 ve havlad\u0131\u011f\u0131 y\u0131llardan geldim; zift \u00fcst\u00fc y\u0131lan di\u015fli dikenlerden ge\u00e7tim. Sevenim oldu, sevmemeye \u00e7al\u0131\u015fan\u0131m da. Asl\u0131nda, hi\u00e7 kimsecikleri iplemiyorum art\u0131k. Papatyalar olsa da olur, olmasa da. \u00c7\u00fcnk\u00fc hayat, bir papatya tarlas\u0131 de\u011fil; bazen dikenli bir \u00e7\u00f6l, ama o \u00e7\u00f6lde bile bir <strong>oasis*<\/strong> gizlenir, e\u011fer bakmay\u0131 bilirsen.<\/p>\n<p>Buras\u0131, soluk buz mavisi bir bina. Bir zamanlar\u0131n en dikkat \u00e7eken ama \u015fimdilerde duvarlar\u0131, eski bir sevgilinin solmu\u015f g\u00fcl\u00fcmsemesi gibi, zaman\u0131n so\u011fuk nefesiyle boyanm\u0131\u015f. Yirmi y\u0131l \u00f6nce, bu mahalle cazibe merkeziydi; \u0131\u015f\u0131klar alt\u0131nda kahkahalar y\u00fckselirdi, \u015fampanya kadehleri toku\u015furdu. Her k\u00f6\u015fe ba\u015f\u0131nda bin bir renkte havi fi\u015fekli kad\u0131nlar patlard\u0131. Her taraf et her taraf kutup y\u0131ld\u0131z\u0131. \u015eimdi ise izbe bir g\u00f6lge, su\u00e7 \u00f6rg\u00fctlerinin yasad\u0131\u015f\u0131 f\u0131s\u0131lt\u0131lar\u0131n\u0131n dola\u015ft\u0131\u011f\u0131 bir labirent. Sokaklarda karanl\u0131k y\u00fczler gezinir, b\u0131\u00e7aklar parlar ay \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda. Hayati tehlike? Evet, var. Ama umursam\u0131yorum. Tehlike, hayat\u0131n tuzu biberi; onsuz, her \u015fey tats\u0131z bir \u00e7orba olur. Bir aforizma m\u0131? &#8220;Karanl\u0131kta y\u00fcr\u00fcmek, y\u0131ld\u0131zlar\u0131 daha parlak k\u0131lar.&#8221; Ben de \u00f6yle yap\u0131yorum, y\u0131ld\u0131zlar\u0131m\u0131 ar\u0131yorum bu tavan aras\u0131n\u0131n dar pencerelerinden d\u0131\u015far\u0131 a\u00e7\u0131lan <strong>membai renk c\u00fcmb\u00fc\u015f\u00fcnden<\/strong>, g\u00f6klerden gelen ama yerde devinen \u015feylerden.<\/p>\n<p>Her \u015fey s\u0131f\u0131rdan ba\u015flad\u0131 burada. \u00d6nceden zenginlik i\u00e7inde y\u00fczerdim; malikaneler, arabalar, kalabal\u0131k sofralar. Ama kaderin y\u0131lan\u0131 \u0131s\u0131rd\u0131 bir g\u00fcn, her \u015feyi ald\u0131 elimden. Be\u015f paras\u0131z kald\u0131m, sokaklara d\u00fc\u015ft\u00fcm. E\u015fim? O, evden kovdu beni, kap\u0131y\u0131 y\u00fcz\u00fcme \u00e7arparak. &#8220;Git, senin gibi bir kaybedene yer yok burada,&#8221; dedi. Sevgilim? O da gitti, ba\u015fka birinin kollar\u0131nda kayboldu. Aldatt\u0131lar m\u0131? Evet, herkes aldatm\u0131\u015f. Dostlar, akrabalar, i\u015f ortaklar\u0131&#8230; Hepsi birer g\u00f6lge gibi \u00e7ekip gitti, arkalar\u0131nda sadece bo\u015f vaatler b\u0131rakarak. &#8220;Zenginlik, m\u0131knat\u0131s gibi \u00e7eker; fakirlik, r\u00fczg\u00e2r gibi da\u011f\u0131t\u0131r,&#8221; derim ben buna. Onlar, f\u0131rt\u0131nada u\u00e7u\u015fan yapraklard\u0131; ben ise k\u00f6k salm\u0131\u015f bir a\u011fa\u00e7, dallar\u0131m k\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olsa da ruhum sapasa\u011flam ve dimdik ayakta, yerde s\u00fcr\u00fcnmeyen cinsinden.<\/p>\n<p>Ama vazge\u00e7tim onlardan. D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm bazen, geceleri yata\u011f\u0131mda \u2013 ki yatak dedi\u011fim, eski bir \u015filte, tozlu tahtalar\u0131n \u00fcst\u00fcnde. Sevdiklerimi hat\u0131rlar\u0131m, kendimi sevdi\u011fimi sand\u0131\u011f\u0131m ki\u015fileri. G\u00fcl\u00fc\u015flerini, dokunu\u015flar\u0131n\u0131&#8230; Sonra vazge\u00e7erim. \u00c7\u00fcnk\u00fc ge\u00e7mi\u015f, bir zincir; e\u011fer b\u0131rakmazsan, seni a\u015fa\u011f\u0131 \u00e7eker. &#8220;Ge\u00e7mi\u015fi b\u0131rakmak, gelece\u011fe kanat a\u00e7makt\u0131r,&#8221; Evet, tam da \u00f6yle. Burada, bu eski binan\u0131n \u00e7at\u0131 kat\u0131nda, hayata s\u0131f\u0131rdan ba\u015flad\u0131m. Penceremden bak\u0131yorum: A\u015fa\u011f\u0131da, mahallenin izbe sokaklar\u0131 uzan\u0131yor, su\u00e7un g\u00f6lgeleri dans ediyor bu \u015fehrin \u00e7amurlu sokaklar\u0131nda. \u00c7ok uzakta k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u00f6pek yavrusu a\u011flayarak annesinden \u00f6z\u00fcr diliyordu. Bir adam\u0131 b\u0131\u00e7aklam\u0131\u015flar d\u00fcn gece, duyuyorum f\u0131s\u0131lt\u0131lar\u0131. Ama ben? Umursam\u0131yorum. Tehlike, hayat\u0131n bir par\u00e7as\u0131; onu kucaklarsan, korku kaybolur.<\/p>\n<p>Tavan aras\u0131, benim krall\u0131\u011f\u0131m \u015fimdi. Duvarlar e\u011fri b\u00fc\u011fr\u00fc, tavan al\u00e7ak; ba\u015f\u0131m\u0131 e\u011ferek y\u00fcr\u00fcyorum, ama bu e\u011filmek, boyun e\u011fmek de\u011fil. Aksine, al\u00e7ak g\u00f6n\u00fcll\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn simgesi. &#8220;En y\u00fcksek da\u011flar, en derin vadilerden do\u011far,&#8221; der bir eski bilge. Ben de \u00f6yleyim: Dibe vurmu\u015fum, ama yukar\u0131s\u0131 i\u00e7in haz\u0131rlan\u0131yorum. Sabahlar\u0131, g\u00fcne\u015fi do\u011farken izliyorum. O soluk buz mavisi duvarlar, g\u00fcn \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda parl\u0131yor hafif\u00e7e, sanki umudun bir yans\u0131mas\u0131. Kahvemi i\u00e7iyorum \u2013 ucuz, bayat bir kahve, ama tad\u0131 \u00f6zg\u00fcrl\u00fck gibi. D\u0131\u015far\u0131da, su\u00e7 \u00f6rg\u00fctleri d\u00f6nd\u00fcr\u00fcyor i\u015flerini: Uyu\u015fturucu, h\u0131rs\u0131zl\u0131k, \u015fiddet&#8230; Kap\u0131m\u0131n \u00f6n\u00fcnde bile olabilirler. Ama ben, kap\u0131y\u0131 kilitlemiyorum bile. Neden? \u00c7\u00fcnk\u00fc hayat, risk olmadan ya\u015fanmaz. &#8220;Korkusuzluk, en b\u00fcy\u00fck z\u0131rht\u0131r\u201d. Y\u0131lan\u0131n k\u0131vr\u0131l\u0131\u015f\u0131n\u0131 izliyorum, ama \u0131s\u0131r\u0131\u011f\u0131ndan korkmuyorum art\u0131k.<\/p>\n<p>D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm sevdiklerimi, evet. E\u015fimi: O g\u00fczel y\u00fcz\u00fc, ama \u015fimdi g\u00f6r\u00fcnmeyen bir y\u00fcz olmu\u015f. Hikayesi bilinmeyen bir hik\u00e2ye. Neden kovdu beni? Zenginlik bitince, a\u015fk da bitti mi? Aldatt\u0131 m\u0131? Evet, ama su\u00e7lam\u0131yorum. \u0130nsanlar, f\u0131rt\u0131nada gemiyi terk eder; sad\u0131k olanlar, dalgalarla sava\u015f\u0131r. Ben sava\u015f\u0131yorum. Sevgilimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm: O da gitti, ba\u015fka birinin zenginli\u011fine s\u0131\u011f\u0131nd\u0131. Dostlar? Onlar da para akarken yan\u0131mda, \u015fimdi uzakta. Ama vazge\u00e7iyorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnmek, zehir gibi; fazla al\u0131rsan, \u00f6ld\u00fcr\u00fcr. Onun yerine, umudu besliyorum. Tavan aras\u0131nda bile, hayat\u0131 sevmek gerek. &#8220;Umut, karanl\u0131\u011f\u0131n i\u00e7indeki mumdur; s\u00f6nmezse, yol g\u00f6sterir.&#8221;<\/p>\n<p>Burada, yaln\u0131z\u0131m ama yaln\u0131zl\u0131k, bir l\u00fctuf. Sessizlikte, kendimi duyuyorum. Kitaplar\u0131m var \u2013 eski, tozlu kitaplar, mahallenin hurdac\u0131s\u0131ndan ald\u0131m. Okuyorum geceleri, mum \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda. Hikayeler, g\u00f6r\u00fcnmeyen y\u00fczler hakk\u0131nda: Krallar d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f, ama kalkm\u0131\u015flar. Ben de kalkaca\u011f\u0131m. Mahalle, izbe olsa da hayat dolu. \u00c7ocuklar oynuyor sokaklarda, su\u00e7un g\u00f6lgesinde bile. Onlar\u0131 izliyorum pencereden: Kahkahalar\u0131, umudun simgesi. &#8220;\u00c7ocuklar\u0131n g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fc, yar\u0131nlar\u0131n tohumu,&#8221; gibi . Ben de tohum ekece\u011fim yeniden.<\/p>\n<p>Hayata s\u0131f\u0131rdan ba\u015flamak, bir nehir gibi: Eski yata\u011f\u0131ndan ta\u015far, yeni yollar bulur. Benim nehrim, bu tavan aras\u0131ndan ak\u0131yor. Tehlike? Var, ama umursam\u0131yorum. Bir g\u00fcn, biri kap\u0131y\u0131 \u00e7alabilir, su\u00e7 \u00f6rg\u00fct\u00fcnden. Ama ben, g\u00fcl\u00fcmseyerek a\u00e7aca\u011f\u0131m. Neden? \u00c7\u00fcnk\u00fc hayat, her an\u0131yla de\u011ferli. &#8220;Tehlike, hayat\u0131n baharat\u0131d\u0131r; onsuz, tats\u0131z kal\u0131r.&#8221; Sevdiklerimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm, ama vazge\u00e7erim. Onlar, ge\u00e7mi\u015fin hayaletleri; ben ise gelece\u011fin mimar\u0131y\u0131m.<\/p>\n<p>Bazen, r\u00fcyalar\u0131mda eski hayat\u0131 g\u00f6r\u00fcyorum: Salonlar, \u0131\u015f\u0131klar, kahkahalar. Uyan\u0131nca, g\u00fcl\u00fcms\u00fcyorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc o hayat, bir ill\u00fczyondu; ger\u00e7ek hayat, burada, bu soluk buz mavisi binada. Mahalle, yirmi y\u0131l \u00f6nce cazibe merkeziydi; \u015fimdi izbe, ama de\u011fi\u015fim, hayat\u0131n kanunu. &#8220;Her son, yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7t\u0131r,&#8221; derim. Ben de ba\u015fl\u0131yorum. Papatyalar? Pencere kenar\u0131na diktim bir saks\u0131. B\u00fcy\u00fcyorlar yava\u015f yava\u015f, umudun \u00e7i\u00e7ekleri gibi.<\/p>\n<p>Umutlu olmak gerek, tavan aras\u0131nda bile. Hayat\u0131 sevmek, her dikenine ra\u011fmen. Kaderin y\u0131lan\u0131 k\u0131vr\u0131lsa da, ben yoluma devam ediyorum. G\u00f6r\u00fcnmeyen y\u00fczler, bilinmeyen hikayeler&#8230; Benimki de onlardan biri. Ama sonu, parlak olacak. \u00c7\u00fcnk\u00fc &#8220;Umut, en karanl\u0131k gecede do\u011fan g\u00fcne\u015ftir.&#8221;<\/p>\n<p>G\u00fcnler ge\u00e7iyor burada, ritimli bir \u015fekilde. Sabahlar\u0131, mahallenin sesleriyle uyan\u0131yorum: Sokak sat\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131r\u0131\u015flar\u0131, uzak sirenler, su\u00e7un nabz\u0131. Ama ben, kahvemi yudumlarken, g\u00fcl\u00fcms\u00fcyorum. Tehlike, her k\u00f6\u015fede; ama umursam\u0131yorum. Bir metafor: Hayat, bir satran\u00e7 oyunu; piyonlar d\u00fc\u015fer, ama \u015fah kal\u0131r. Ben \u015fah\u0131m, tahtam bu tavan aras\u0131. E\u015fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm bazen: O, krali\u00e7eyi oynad\u0131, ama terk etti. Sevgilimi: O da vezir gibi gitti. Dostlar? Piyonlar, hepsi da\u011f\u0131ld\u0131. Ama vazge\u00e7iyorum. D\u00fc\u015f\u00fcnmek, yaray\u0131 ka\u015f\u0131mak gibi; iyile\u015fmez.<\/p>\n<p>Yerine, planlar yap\u0131yorum. S\u0131f\u0131rdan ba\u015flamak, bir tohum gibi: Topra\u011fa g\u00f6m\u00fcl\u00fcr, sonra filizlenir. Ben filizleniyorum. Mahalle izbe, evet; su\u00e7 \u00f6rg\u00fctleri, yasad\u0131\u015f\u0131 i\u015fler d\u00f6n\u00fcyor. D\u00fcn gece, silah sesleri duydum. Ama korkmuyorum. &#8220;Korku, zincir; umut, anahtar.&#8221; Anahtar\u0131 \u00e7eviriyorum her g\u00fcn. Kitaplar\u0131mda, aforizmalar buluyorum: &#8220;Dibe vurmak, yukar\u0131 s\u0131\u00e7ramak i\u00e7in momentumdur.&#8221; Evet, s\u0131\u00e7rayaca\u011f\u0131m.<\/p>\n<p>Penceremden bak\u0131yorum: Soluk buz mavisi duvarlar, d\u0131\u015far\u0131da gri sokaklar. Yirmi y\u0131l \u00f6nce, buras\u0131 \u0131\u015f\u0131l \u0131\u015f\u0131ld\u0131; \u015fimdi g\u00f6lgeler. Ama de\u011fi\u015fim, f\u0131rsat. Bir g\u00fcn, belki buray\u0131 de\u011fi\u015ftirece\u011fim. Hikayem, g\u00f6r\u00fcnmeyen bir y\u00fcz; bilinmeyen bir hik\u00e2ye. Ama anlataca\u011f\u0131m bir g\u00fcn, umudun zaferini.<\/p>\n<p>Sevdiklerimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm, ama vazge\u00e7erim. Onlar, r\u00fczgarla u\u00e7an tozlar. Ben, k\u00f6k salm\u0131\u015f\u0131m. Hayat\u0131 seviyorum, tavan aras\u0131nda bile. Papatyalar\u0131m \u00e7i\u00e7ek a\u00e7t\u0131 d\u00fcn; k\u00fc\u00e7\u00fck bir mucize. &#8220;Hayat, mucizelerle dolu; g\u00f6rmek isteyen i\u00e7in.&#8221;<\/p>\n<p>Ak\u015fam oluyor, y\u0131ld\u0131zlar \u00e7\u0131k\u0131yor. Tehlike a\u015fa\u011f\u0131da, ama yukar\u0131da huzur. Umutlu olmak gerek. Hayat, g\u00fczel.<\/p>\n<p>Ve eski, bir baca\u011f\u0131 k\u0131r\u0131k kur\u015fini renkte, \u00fczerinde soldu\u011fu i\u00e7in neye benzedi\u011fi belli olmayan naylon bir \u00f6rt\u00fc ile \u00f6rt\u00fcl\u00fc ve sa\u011fa sola kaymas\u0131n diye k\u0131rm\u0131z\u0131 bir iple \u00e7epe\u00e7evre sar\u0131lm\u0131\u015f ki ip y\u0131llar\u0131n verdi\u011fi yorgunluk ile <strong>p\u0131r\u00e7arm\u0131\u015f<\/strong>, masan\u0131n \u00fczerinde -ki Zaman\u0131n tozlu parmaklar\u0131, kur\u015funi g\u00f6vdesini solgun bir hayalet gibi ok\u015fuyor; antika masa, unutulmu\u015f bir krall\u0131\u011f\u0131n taht\u0131 olarak duruyor. K\u0131r\u0131k baca\u011f\u0131, eski bir sava\u015f\u00e7\u0131n\u0131n yaral\u0131 uzvu gibi e\u011fri b\u00fck\u00fck; soluk naylon \u00f6rt\u00fc, bir hayalet perdesi gibi rengini yitirmi\u015f, masay\u0131 gizemli bir mezara \u00e7eviriyor. K\u0131rm\u0131z\u0131 ip, y\u0131llar\u0131n yorgun kan\u0131 gibi <strong>p\u0131r\u00e7arm\u0131\u015f<\/strong> ba\u011flarla sar\u0131l\u0131; masa, zincire vurulmu\u015f bir ruh gibi sa\u011fa sola kaymadan bekliyor. Solgun kur\u015funi y\u00fczey, ay \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131ndaki eski bir ayna gibi; antika masa, ge\u00e7mi\u015fin soluk yans\u0131malar\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yan bir zaman kaps\u00fcl\u00fc. Naylon \u00f6rt\u00fcn\u00fcn belirsiz \u015fekli, r\u00fcya gibi silik bir an\u0131; masa, eski bir b\u00fcy\u00fcc\u00fcn\u00fcn masas\u0131 gibi, soluk renkleriyle kaderin s\u0131rlar\u0131n\u0131 f\u0131s\u0131ld\u0131yor ve o f\u0131s\u0131lt\u0131n\u0131n aras\u0131ndan bir el b\u0131rak\u0131veriyor o krall\u0131\u011f\u0131n orta yerine bir ka\u011f\u0131t, ve ka\u011f\u0131tta g\u00fczel bir el yaz\u0131s\u0131 ile \u201cTam bir salon beyefendisiydi ama tavan aras\u0131nda ya\u015f\u0131yordu. \u0130plerini \u00f6ren kader ve onu buralara getiren y\u0131lan\u0131n daha ne kadar k\u0131vr\u0131laca\u011f\u0131n\u0131\u00a0bilmiyordu. U\u00e7urumlar\u0131n a\u011flad\u0131\u011f\u0131 ve havlad\u0131\u011f\u0131 y\u0131llardan gelmi\u015fti ve ge\u00e7mi\u015fti zift \u00fcst\u00fc y\u0131lan di\u015fli dikenlerden. Seveni de olmu\u015ftu sevmemeye \u00e7al\u0131\u015fan\u0131 da. Asl\u0131nda o \u00e7okta iplemiyordu hi\u00e7 kimsecikleri. Papatyalar olsa da olurdu olmasa da\u201d yaz\u0131yordu.<\/p>\n<p>Sizlere Gelecekte G\u00f6r\u00fc\u015fmek \u00fczerine Meydan Okuyorum.<\/p>\n<p>Orada G\u00f6r\u00fc\u015felim&#8230;<\/p>\n<p><strong>*Oasis: <\/strong>T\u00fcrk\u00e7e \u2018de genellikle \u015fu anlamlarda kullan\u0131l\u0131r:<\/p>\n<p>\u00c7\u00f6ldeki vaha: Kurak \u00e7\u00f6l ortas\u0131nda su kayna\u011f\u0131 olan, bitki \u00f6rt\u00fcs\u00fcyle \u00e7evrili verimli alan.<\/p>\n<p>Mecazi kullan\u0131m: &#8220;Huzur, s\u0131\u011f\u0131nak, dinlenme yeri&#8221; anlam\u0131nda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tam bir salon beyefendisiydim ben, ama \u015fimdi tavan aras\u0131nda ya\u015f\u0131yorum. Ah, o eski g\u00fcnler&#8230; Alt\u0131n kaplamal\u0131 salonlarda valsler d\u00f6nerken, \u015fimdi r\u00fczg\u00e2r\u0131n u\u011fultusuyla dans ediyorum, tozlu kiri\u015flerin aras\u0131nda. Kaderin iplerini \u00f6ren o y\u0131lan, hala k\u0131vr\u0131l\u0131yor etraf\u0131mda, zehirli di\u015flerini g\u00f6stererek. Ama ben, u\u00e7urumlar\u0131n a\u011flad\u0131\u011f\u0131 ve havlad\u0131\u011f\u0131 y\u0131llardan geldim; zift \u00fcst\u00fc y\u0131lan di\u015fli dikenlerden ge\u00e7tim. Sevenim oldu, sevmemeye [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":112701,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-114553","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-safak-genc"],"views":582,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/114553","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=114553"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/114553\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":114555,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/114553\/revisions\/114555"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/112701"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=114553"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=114553"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=114553"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}