Sevgili okuyucular, hayat\u0131n ak\u0131\u015f\u0131nda bazen bir c\u00fcmle, bir f\u0131s\u0131lt\u0131 gibi gelir ve t\u00fcm d\u00fc\u015f\u00fcncelerimizi sarsar. \u0130\u015fte tam da b\u00f6yle bir an\u0131 yakalad\u0131m: “Bildi\u011fim bir \u015fey var ki, \u015fu an bulundu\u011fum yerden kalk\u0131p ge\u00e7mi\u015fe gidip yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yapamam ama bug\u00fcn bir son yap\u0131p yeniden ba\u015flayabilirim. Bu benim elimde, \u00f6nemli olan ilk ad\u0131m\u0131 atabilmem, isteyebilmem. Maalesef ki hayat, enerjini hangi y\u00f6ne ak\u0131tt\u0131\u011f\u0131nla ilgileniyor. Gerisi sadece karanl\u0131kta dans etmek…”<\/p>\n
\u00a0Bu s\u00f6zler, zihnimde bir f\u0131rt\u0131na gibi esti doland\u0131.<\/p>\n
\u00a0Bu yaz\u0131, bir bireyin zihnindeki yolculu\u011fu; ge\u00e7mi\u015fin g\u00f6lgeleriyle hesapla\u015fmas\u0131n\u0131, i\u00e7 \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131 ve nihayetinde bug\u00fcn\u00fcn \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na do\u011fru at\u0131lan ad\u0131mlar\u0131 anlat\u0131yor. T\u0131pk\u0131 bir nehir gibi ak\u0131p giden ve her ne \u015fartlarda olursa olsun yata\u011f\u0131n\u0131 bulan, denizine kavu\u015fan hayat\u0131n, enerjimizi nas\u0131l y\u00f6nlendirdi\u011fini ke\u015ffedece\u011fiz.<\/p>\n
\u00a0Haz\u0131r m\u0131s\u0131n\u0131z? zihnin labirentlerinde dola\u015fmaya.<\/p>\n
Zihnimde, karanl\u0131k bir ormanda kaybolmu\u015f gibi hissediyorum. A\u011fa\u00e7lar, ge\u00e7mi\u015fin an\u0131lar\u0131; dallar\u0131 h\u0131ncah\u0131n\u00e7 uzanm\u0131\u015f, beni s\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131yor. Att\u0131\u011f\u0131m her ad\u0131mda, eski hatalar\u0131m f\u0131s\u0131ld\u0131yor i\u00e7 kula\u011f\u0131ma: “Neden o yolu se\u00e7tin? Neden o s\u00f6z\u00fc s\u00f6yledin?”<\/p>\n
\u00a0Bu \u00f6zlem, ge\u00e7mi\u015fe duyulan o derin hasret, t\u0131pk\u0131 bir zehirli sarma\u015f\u0131k gibi sar\u0131yor ruhumu. Psikolojim \u00fczerinde yaratt\u0131\u011f\u0131 etkiyse, fena halde y\u0131k\u0131c\u0131. S\u00fcrekli geriye bakmak, bug\u00fcn\u00fc g\u00f6lgeliyor; gelece\u011fi ise tamamen silikle\u015ftiriyor. Depresyonun so\u011fuk elleri, bu tak\u0131nt\u0131yla daha da g\u00fc\u00e7leniyor. Ara\u015ft\u0131rmalara g\u00f6re \u2013ki ki\u015fisel geli\u015fim uzmanlar\u0131 s\u0131k\u00e7a vurgular\u2013 ge\u00e7mi\u015fe saplan\u0131p kalmak, beyindeki stres hormonlar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131yor, anksiyeteyi tetikliyor. Uykusuz geceler, odaklanamama, hatta fiziksel yorgunluk… Hepsi, bu karanl\u0131k dans\u0131n bir par\u00e7as\u0131. Kendimle konu\u015fuyorum i\u00e7ten i\u00e7e: “Neden hala o eski yaralar\u0131 ka\u015f\u0131yorsun? O yaralar iyile\u015fmedi mi? yoksa sen mi izin vermiyorsun iyile\u015fmesine?”<\/p>\n
Ama dur, ey zihnim! Bu i\u00e7 hesapla\u015fma burada bitmiyor. Ge\u00e7mi\u015f, bir ayna gibi \u00f6n\u00fcmde duruyor; yans\u0131mamda gen\u00e7li\u011fimin hayaletini g\u00f6r\u00fcyorum. O hayalet f\u0131s\u0131ld\u0131yor: “Hat\u0131rl\u0131yor musun, o kaybetti\u011fin f\u0131rsat\u0131? O orta yerinden k\u0131r\u0131lan kalbini?” \u00c7at\u0131\u015fma ba\u015fl\u0131yor i\u00e7imde. Bir yan\u0131m, \u00f6zlemle sar\u0131lmak istiyor o an\u0131lara; di\u011fer yan\u0131m ise isyan ediyor: “Yeter! Bu \u00f6zlem, seni zincirliyor. Psikolojik olarak, bu tak\u0131nt\u0131, \u00f6zg\u00fcveni eritiyor, motivasyonumu s\u00f6nd\u00fcr\u00fcyor.<\/p>\n
\u00a0“Ge\u00e7mi\u015f, bir \u00f6\u011fretmen olmal\u0131, bir hapishane de\u011fil.” Evet, do\u011fru. Bu hesapla\u015fmada, kendimi sorguluyorum: Neden enerjimi geriye ak\u0131t\u0131yorum? Hayat, bir nehir; ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 geriye \u00e7eviremezsin. Ama bug\u00fcn, o nehri yeni bir kola y\u00f6nlendirebilirsin. \u0130lk ad\u0131m, iste\u011fi hissetmek. “\u0130steyebilirim,” diyorum kendime. “Bu g\u00fcc\u00fc i\u00e7imde ta\u015f\u0131yorum.”<\/p>\n
Zihnimdeki ye\u015fil orman, yava\u015f yava\u015f ayd\u0131nlan\u0131yor g\u00fcm\u00fc\u015f rengi bir \u015fatafatla. Bir \u0131\u015f\u0131k huzmesi s\u0131z\u0131yor dallar\u0131m\u0131n aras\u0131ndan. Bu, bug\u00fcn\u00fcm\u00fcn \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131. \u00d6nemli olan g\u00fcn, bug\u00fcnd\u00fcr. Yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yaparak, olumsuz gidi\u015fe bir son verebilirsin. Yeniden ba\u015flamak i\u00e7in ge\u00e7mi\u015fe gidemezsin ama bug\u00fcn, yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yapabilirsin. Bu, t\u0131pk\u0131 bir kelebe\u011fin kozas\u0131ndan \u00e7\u0131kmas\u0131 gibi; eski kabu\u011fu b\u0131rak\u0131p, kanatlar\u0131n\u0131 a\u00e7mak misali. \u0130\u00e7imdeki ucube ve hi\u00e7bir zaman tanr\u0131dan geldi\u011fine inanmad\u0131\u011f\u0131m \u00a0ses y\u00fckseliyor yine: “Bak, etraf\u0131na. G\u00fcne\u015f do\u011fuyor, yeni f\u0131rsatlar seni bekliyor.” Motivasyon c\u00fcmlelerim, i\u015fte tam da bu anda devreye giriyor. “Sen g\u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fcn, her d\u00fc\u015f\u00fc\u015ften kalkabilirsin,” diyorum kendime. “Hayat, senin enerjini takip eder; onu ileriye ak\u0131t, mucizeler do\u011fsun.”<\/p>\n
\u00a0Psikolojik olarak, bu yakla\u015f\u0131m, pozitif d\u00fc\u015f\u00fcnceyi tetikliyor. Ara\u015ft\u0131rmalar g\u00f6steriyor ki, mindfulness \u00a0yani anda kalmak\u2013 ge\u00e7mi\u015fi b\u0131rakmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131yor, stresi azalt\u0131yor.<\/p>\n
Ama \u00e7at\u0131\u015fma devam ediyor. Ge\u00e7mi\u015fin hayaletleri kolay pes etmiyor. “Unutma o ac\u0131y\u0131,” diyor biri. “O ac\u0131 seni \u015fekillendirdi.” Evet, do\u011fru; ama o ac\u0131, beni tan\u0131mlamamal\u0131 ya da ben o ac\u0131ya g\u00f6re \u015fekil almamal\u0131y\u0131m. O ac\u0131ya farkl\u0131 zamanlarda farkl\u0131 anlamlar y\u00fcklememeliyim. \u0130\u00e7 hesapla\u015fmada, bir mahkeme de gibi oturuyorum: Savc\u0131, ge\u00e7mi\u015fin hatalar\u0131n\u0131 s\u0131ral\u0131yor; savunma ise, “O hatalar ders oldu, \u015fimdi ilerle,” diyor. Bu \u00e7at\u0131\u015fma, ruhumu yoruyor ama ayn\u0131 zamanda g\u00fc\u00e7lendiriyor beni. Ki\u015fisel geli\u015fimde, bu t\u00fcr i\u00e7 diyalo\u011fu te\u015fvik eder uzmanlar. “Kendinle bar\u0131\u015f,” derler. “Affet kendini, \u00e7\u00fcnk\u00fc affetmek \u00f6zg\u00fcrl\u00fckt\u00fcr.” Ge\u00e7mi\u015f bir eski kitap; sayfalar\u0131n\u0131 \u00e7evirdim, okudum, \u015fimdi rafta b\u0131rakma zaman\u0131. Yeni bir kitap a\u00e7\u0131yorum: Bug\u00fcn\u00fcn bo\u015f sayfalar\u0131, benim kalemimle dolacak.<\/p>\n
Zihnimde, bir yol ayr\u0131m\u0131na geliyorum. Sol yol, karanl\u0131\u011fa, ge\u00e7mi\u015fime gidiyor; sa\u011f yol ise ayd\u0131nl\u0131\u011fa, gelece\u011fe. Enerjimi hangi y\u00f6ne ak\u0131taca\u011f\u0131m? Hayat, bu se\u00e7imle ilgileniyor. “Gerisi sadece karanl\u0131kta dans etmek,” de\u011fil mi? O dans, yorucu; ad\u0131mlar\u0131m t\u00f6kezliyor, m\u00fczik ise h\u00fcz\u00fcnl\u00fc. Ama bug\u00fcn, m\u00fczi\u011fi de\u011fi\u015ftirebilirim. Evet bunu \u015fu anda istisnas\u0131z, kay\u0131ts\u0131z, \u015farts\u0131z \u015furtsuz yapabilirim. Yeni bir ritim, yeni bir dans: I\u015f\u0131\u011f\u0131n alt\u0131nda, \u00f6zg\u00fcrce hem de. Motivasyon helezonu y\u00fckseliyor i\u00e7imde: “\u0130lk ad\u0131m\u0131 at. Korkma, her b\u00fcy\u00fck yolculuk bir ad\u0131mla ba\u015flar, kazan\u0131lan her sava\u015f, kalkan ilk k\u0131l\u0131\u00e7la kazan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.” Psikolojim, bu ad\u0131mla iyile\u015fecek. S\u00fcrekli ge\u00e7mi\u015fte tak\u0131l\u0131 kalmak, depresyonu derinle\u015ftiriyor; ama bug\u00fcne odaklanmak, serotonin seviyelerini art\u0131r\u0131yor, mutlulu\u011fu davet ediyor biliyorum bunu.<\/p>\n
Kendimle konu\u015fmaya devam ediyorum: “Hat\u0131rl\u0131yor musun o g\u00fcn\u00fc? Her \u015fey ters gitmi\u015fti. Ama bug\u00fcn, o g\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftiremezsin; yar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilirsin.” Bu i\u00e7 hesapla\u015fma, bir sava\u015f gibi; ama kazanan taraf, ileriye bakan taraf. \u00c7at\u0131\u015fmalar yo\u011funla\u015f\u0131yor: “Ya pi\u015fmanl\u0131klar?” diye soruyorum. “Pi\u015fmanl\u0131klar, karanl\u0131k geceler de yol g\u00f6sterici y\u0131ld\u0131zlar\u0131n olsun, geli\u015fiminde ki engeller de\u011fil.” Ki\u015fisel geli\u015fim felsefesi, burada devreye giriyor: “Hedefler koy, k\u00fc\u00e7\u00fck ad\u0131mlar at. Her sabah, yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7t\u0131r.” Benim zihnim bir bah\u00e7e gibi, alabildi\u011fine b\u00fcy\u00fck, dall\u0131 budakl\u0131, ge\u00e7mi\u015fin dikenlerini temizliyorum, bug\u00fcn\u00fcn tohumlar\u0131n\u0131 ekiyorum. Yak\u0131nda \u00e7i\u00e7ekler a\u00e7acak biliyorum.<\/p>\n
Ama dur, ey ruhum! Bu yolculuk kolay de\u011fil. Ge\u00e7mi\u015fin \u00f6zlemi, bazen bir f\u0131rt\u0131na gibi geri geliyor, esiyor, beni koolar\u0131na al\u0131yor ve \u00f6\u011f\u00fct\u00fcyor beni. Psikolojik etkileri a\u011f\u0131r: \u0130zolasyon, d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6zsayg\u0131, hatta fiziksel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131. Ara\u015ft\u0131rmalara g\u00f6re, ruminasyon yani s\u00fcrekli ge\u00e7mi\u015fte d\u00f6n\u00fcp durma, beyindeki amigdala’y\u0131 hiperaktif hale getiriyor, korku ve \u00fcz\u00fcnt\u00fcy\u00fc art\u0131r\u0131yor. \u0130\u00e7imdeki ses uyar\u0131yor: “Dikkat et, bu tak\u0131nt\u0131 seni t\u00fcketiyor.” \u00c7at\u0131\u015fma zirveye \u00e7\u0131k\u0131yor: Bir yan\u0131m, “Rahat b\u0131rak beni, an\u0131lar\u0131mda ya\u015fayay\u0131m,” diyor; di\u011fer yan\u0131m, “Hay\u0131r, hayat\u0131 ka\u00e7\u0131r\u0131yorsun!” Bu hesapla\u015fmada, karar veriyorum: Bug\u00fcn son, ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 biliyorum. Olumsuz gidi\u015fe bir nokta koyaca\u011f\u0131m.<\/p>\n
Motivasyon c\u00fcmlelerim, bu karar\u0131m\u0131 g\u00fc\u00e7lendiriyor: “Senin g\u00fcc\u00fcn s\u0131n\u0131rs\u0131z; ge\u00e7mi\u015f seni tan\u0131mlamaz, se\u00e7imlerin tan\u0131mlar.” “Her g\u00fcn, yeni bir sayfa; yazmaya ba\u015fla.” Zihnimdeki orman, art\u0131k bir patikaya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyor. I\u015f\u0131k art\u0131yor, ku\u015flar \u00f6t\u00fcyor, bu, umudun simgesi. Yeni ba\u015flang\u0131\u00e7, t\u0131pk\u0131 bir \u015fafak gibi; karanl\u0131\u011f\u0131 y\u0131rtan bir k\u0131l\u0131\u00e7. Ki\u015fisel geli\u015fimde, bu “yeniden \u00e7er\u00e7eveleme” olarak bilinir: Ge\u00e7mi\u015fi bir hik\u00e2ye olarak g\u00f6r, ama hik\u00e2yenin kahraman\u0131 sensin, sonunu yazacak olanda sensin.<\/p>\n
\u015eimdi, zihnim sakinle\u015fiyor. \u00c7at\u0131\u015fmalar diner gibi. Ge\u00e7mi\u015fle bar\u0131\u015f\u0131yorum: “Te\u015fekk\u00fcr ederim, \u00f6\u011frettiklerin i\u00e7in. Ama art\u0131k gitme zaman\u0131n.” Bug\u00fcn, enerjimi ileriye ak\u0131t\u0131yorum. Hayat, bu ak\u0131\u015fla canlan\u0131yor. Karanl\u0131kta dans etmek yerine, \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n ritminde d\u00f6n\u00fcyorum. \u0130lk ad\u0131m\u0131 at\u0131yorum: Belki bir y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f, belki bir yeni hedef. \u00d6nemli olan, iste\u011fim. “\u0130steyebilirim,” diyorum y\u00fcksek sesle.<\/p>\n
Sevgili okuyucular, bu zihinsel yolculuk, hepimizin ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 bir \u015fey. Ge\u00e7mi\u015fe tak\u0131l\u0131 kalmak, psikolojimizi zehirliyor; ama bug\u00fcn, antidotu elimizde olan bir \u015fey. Yeni ba\u015flang\u0131\u00e7lar, motivasyonla dolu. Hayat bir nehir; ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 y\u00f6nlendir. Enerjini bug\u00fcne ak\u0131t, karanl\u0131kta dans etmekten kurtul. Unutma: “Bildi\u011fim bir \u015fey var ki…” ve devam\u0131, senin elinde.<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u015eafaklar Elbet ve \u0130lelebet Gelecekler<\/strong><\/p>\n Zihnimde bir f\u0131rt\u0131na kopuyor. \u201cBildi\u011fim bir \u015fey var ki,\u201d diye ba\u011f\u0131r\u0131yor i\u00e7 sesim, y\u00fcksek, keskin, durdurulamaz. \u201c\u015eu an bulundu\u011fum yerden kalk\u0131p ge\u00e7mi\u015fe gidip yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yapamam ama bug\u00fcn bir son yap\u0131p yeniden ba\u015flayabilirim diyorum tekrar tekrar. Bu benim elimde, \u00f6nemli olan ilk ad\u0131m\u0131 atabilmem, isteyebilmem. Maalesef ki hayat, enerjini hangi y\u00f6ne ak\u0131tt\u0131\u011f\u0131nla ilgileniyor. Gerisi sadece karanl\u0131kta dans etmek\u2026\u201d Bu s\u00f6zler, bir yank\u0131 gibi zihnimde d\u00f6n\u00fcyor, durmuyor, susmuyor. Sanki i\u00e7imdeki bir hayalet, s\u00fcrekli konu\u015fuyor, su\u00e7luyor, \u00f6zlemle dolduruyor ruhumu. Bu i\u00e7 ses, o kadar y\u00fcksek ki, bazen kendi d\u00fc\u015f\u00fcncelerimi bile duyam\u0131yorum. Onu bast\u0131rmak istiyorum, ama nas\u0131l? Ge\u00e7mi\u015fin g\u00f6lgeleri, beni karanl\u0131k bir ormanda hapsediyor. Ama biliyorum, \u00f6nemli olan g\u00fcn, bug\u00fcnd\u00fcr. Yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yaparak, bu olumsuz gidi\u015fe bir son verebilirim. Yeniden ba\u015flamak i\u00e7in ge\u00e7mi\u015fe gidemem, ama bug\u00fcn, yeni bir sayfa a\u00e7abilirim.<\/p>\n Zihnim, bir labirent. Her k\u00f6\u015fede, ge\u00e7mi\u015fin hayaletleri bekliyor. \u201cHat\u0131rl\u0131yor musun o g\u00fcn\u00fc?\u201d diye f\u0131s\u0131ld\u0131yor i\u00e7 sesim, alayc\u0131 bir tonda. \u201cO hatay\u0131, o kay\u0131p f\u0131rsat\u0131, o k\u0131r\u0131k kalbi?\u201d Bu \u00f6zlem, bu ge\u00e7mi\u015fe tak\u0131l\u0131 kalma, sanki bir zehir gibi damarlar\u0131ma i\u015fliyor. Psikolojim \u00fczerinde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izler, a\u011f\u0131r. S\u00fcrekli geriye bakmak, bug\u00fcn\u00fc flu bir resme \u00e7eviriyor; gelece\u011fi ise tamamen karart\u0131yor. Psikoloji uzmanlar\u0131, ruminasyonun yani ge\u00e7mi\u015fte d\u00f6n\u00fcp durman\u0131n\u2013 zihni bir batakl\u0131\u011fa s\u00fcr\u00fckledi\u011fini s\u00f6yl\u00fcyor. Anksiyete art\u0131yor, depresyonun so\u011fuk elleri omuzlar\u0131m\u0131 s\u0131k\u0131ca kavr\u0131yor. Uykusuz geceler, bitmeyen bir yorgunluk, odaklanamama\u2026 Hepsi, bu karanl\u0131k dans\u0131n ad\u0131mlar\u0131. \u0130\u00e7 sesim ba\u011f\u0131r\u0131yor: \u201cNeden hala o an\u0131lar\u0131 kurcal\u0131yorsun? Neden b\u0131rakam\u0131yorsun?\u201d Ama ba\u015fka bir ses, daha zay\u0131f, f\u0131s\u0131ld\u0131yor: \u201c\u00c7\u00fcnk\u00fc o an\u0131lar, seni sen yapan \u015feyler.\u201d \u0130\u015fte bu \u00e7at\u0131\u015fma, zihnimi bir sava\u015f alan\u0131na \u00e7eviriyor.<\/p>\n Dur, ey zihnim! Bu i\u00e7 hesapla\u015fma, bir mahkeme gibi. Savc\u0131, ge\u00e7mi\u015fin hatalar\u0131n\u0131 s\u0131ral\u0131yor: \u201cO s\u00f6z\u00fc s\u00f6ylemeseydin, o karar\u0131 vermeseydin, her \u015fey farkl\u0131 olurdu!\u201d Savunma ise yalvar\u0131yor: \u201cAma o hatalar, seni g\u00fc\u00e7lendirdi. Onlardan \u00f6\u011frendin, \u015fimdi ilerle!\u201d Bu \u00e7at\u0131\u015fma, ruhumu yoruyor. Ge\u00e7mi\u015fe duyulan \u00f6zlem, bir yandan s\u0131cak bir battaniye gibi sar\u0131yor beni, di\u011fer yandan zincirler gibi ba\u011fl\u0131yor. Psikolojik olarak, bu tak\u0131nt\u0131 \u00f6zg\u00fcvenimi eritiyor, motivasyonumu s\u00f6nd\u00fcr\u00fcyor. Ara\u015ft\u0131rmalar, s\u00fcrekli ge\u00e7mi\u015fe odaklanman\u0131n, beyindeki stres hormonlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Kortizol seviyelerim y\u00fckseliyor, kalbim s\u0131k\u0131\u015f\u0131yor. \u0130\u00e7 sesim yine ba\u011f\u0131r\u0131yor: \u201cB\u0131rak art\u0131k! Bu \u00f6zlem, seni t\u00fcketiyor!\u201d Ama nas\u0131l b\u0131rak\u0131r\u0131m? O an\u0131lar, sanki bir par\u00e7am. Onlar\u0131 b\u0131rakmak, kendimi kaybetmek gibi geliyor. Ama sonra, bir an duruyorum. Zihnimde bir \u0131\u015f\u0131k huzmesi beliriyor, zay\u0131f ama umut verici. \u201c\u00d6nemli olan g\u00fcn, bug\u00fcnd\u00fcr,\u201d diyorum kendime. Bu, bir mantra gibi. \u201cYeniden ba\u015flamak i\u00e7in ge\u00e7mi\u015fe gidemezsin, ama bug\u00fcn yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yapabilirsin.\u201d Benim zihnim bir nehir; ge\u00e7mi\u015f, geriye akan bir kol, ama ben ak\u0131\u015f\u0131 ileriye \u00e7evirebilirim. Motivasyon c\u00fcmlelerim, bu anda devreye giriyor: \u201cSen g\u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fcn, her d\u00fc\u015f\u00fc\u015ften kalkabilirsin. Hayat, senin enerjini takip eder; onu bug\u00fcne ak\u0131t, mucizeler do\u011fsun.\u201d Psikolojik olarak, bu yakla\u015f\u0131m, zihnimi yeniden \u00e7er\u00e7eveliyor. Mindfulness, yani anda kalmak, ge\u00e7mi\u015fi b\u0131rakmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131yor. Ara\u015ft\u0131rmalar, anda kalman\u0131n serotonin seviyelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, mutlulu\u011fu davet etti\u011fini s\u00f6yl\u00fcyor. Ama i\u00e7 sesim hala y\u00fcksek: \u201cYa o an\u0131lar? Onlar\u0131 nas\u0131l unutacaks\u0131n?\u201d \u0130\u015fte burada, \u00e7at\u0131\u015fma yeniden alevleniyor. Ge\u00e7mi\u015fin hayaletleri pes etmiyor. \u201cO ac\u0131y\u0131 hat\u0131rla,\u201d diyor biri, \u201co ac\u0131 seni \u015fekillendirdi.\u201d Evet, do\u011fru; ama o ac\u0131, beni tan\u0131mlamamal\u0131. \u0130\u00e7 hesapla\u015fmamda, kendimi sorguluyorum: \u201cNeden enerjimi geriye ak\u0131t\u0131yorum? Hayat, bir bah\u00e7e; ge\u00e7mi\u015fin dikenlerini temizle, bug\u00fcn\u00fcn tohumlar\u0131n\u0131 ek.\u201d Bu simgesel dil, zihnimi sakinle\u015ftiriyor. Ge\u00e7mi\u015f, bir eski kitap; sayfalar\u0131n\u0131 \u00e7evirdim, okudum, \u015fimdi rafta b\u0131rakma zaman\u0131. Yeni bir kitap a\u00e7\u0131yorum: Bug\u00fcn\u00fcn bo\u015f sayfalar\u0131, benim kalemimle dolacak. \u0130\u00e7 sesim, bu d\u00fc\u015f\u00fcnceyle biraz sakinle\u015fiyor, ama hala m\u0131r\u0131ldan\u0131yor hissediyorum: \u201cYa ba\u015far\u0131s\u0131z olursan?\u201d Bu korku, yeni bir \u00e7at\u0131\u015fma do\u011furuyor. \u201cYa yine hata yaparsam?\u201d diye soruyorum kendime. Ama sonra, ba\u015fka bir ses y\u00fckseliyor, daha g\u00fc\u00e7l\u00fc: \u201cHatalar, yolculu\u011fun bir par\u00e7as\u0131. \u00d6nemli olan, ad\u0131m atmak.\u201d Ki\u015fisel geli\u015fim felsefesi, burada devreye giriyor: \u201cHedefler koy, k\u00fc\u00e7\u00fck ad\u0131mlar at. Her sabah, yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7t\u0131r.\u201d Zihnimdeki ye\u015fil orman, yava\u015f yava\u015f bir patikaya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyor. I\u015f\u0131k art\u0131yor, ku\u015flar \u00f6t\u00fcyor bu, umudun simgesi. Motivasyon c\u00fcmlelerim, i\u00e7 sesimi bast\u0131rmaya ba\u015fl\u0131yor: \u201c\u0130lk ad\u0131m\u0131 at. Korkma, her b\u00fcy\u00fck yolculuk bir ad\u0131mla ba\u015flar.\u201d Psikolojim, bu ad\u0131mla iyile\u015fecek. S\u00fcrekli ge\u00e7mi\u015fte tak\u0131l\u0131 kalmak, depresyonu derinle\u015ftiriyor; ama bug\u00fcne odaklanmak, zihnimi \u00f6zg\u00fcrle\u015ftiriyor. Zihnimde, bir yol ayr\u0131m\u0131na geliyorum. Sol yol, karanl\u0131\u011fa, ge\u00e7mi\u015fe gidiyor; sa\u011f yol ise ayd\u0131nl\u0131\u011fa, gelece\u011fe. Enerjimi hangi y\u00f6ne ak\u0131taca\u011f\u0131m? \u0130\u00e7 sesim, hala y\u00fcksek, ama art\u0131k ona kulak asm\u0131yorum. \u201cGerisi sadece karanl\u0131kta dans etmek,\u201d diyorum kendi kendime. O dans, yorucu; ad\u0131mlar\u0131m t\u00f6kezliyor, m\u00fczik h\u00fcz\u00fcnl\u00fc. Ama bug\u00fcn, m\u00fczi\u011fi de\u011fi\u015ftirebilirim. Yeni bir ritim, yeni bir dans: I\u015f\u0131\u011f\u0131n alt\u0131nda, \u00f6zg\u00fcrce. \u201c\u0130steyebilirim,\u201d diyorum y\u00fcksek sesle. \u201cBu g\u00fcc\u00fc i\u00e7imde ta\u015f\u0131yorum.\u201d Psikolojik olarak, bu karar, zihnimi yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131yor. Ara\u015ft\u0131rmalar, proaktif davran\u0131\u015flar\u0131n yani kontrol\u00fc ele alman\u0131n \u00f6zsayg\u0131y\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Kendimle konu\u015fmaya devam ediyorum: \u201cHat\u0131rl\u0131yor musun o g\u00fcn\u00fc? Her \u015fey ters gitmi\u015fti. Ama bug\u00fcn, o g\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftiremezsin; yar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilirsin.\u201d Bu i\u00e7 hesapla\u015fma, bir sava\u015f gibi; ama kazanan taraf, ileriye bakan taraf oluyor , bilincindeyim. \u00c7at\u0131\u015fmalar yo\u011funla\u015f\u0131yor: \u201cYa pi\u015fmanl\u0131klar?\u201d diye soruyorum. \u201cPi\u015fmanl\u0131klar, yol g\u00f6sterici y\u0131ld\u0131zlar olsun, engel de\u011fil.\u201d Benim zihnim bir okyanus; ge\u00e7mi\u015f, derinlerdeki bir bat\u0131k gemi. Onu orada b\u0131rak\u0131yorum, y\u00fczeye \u00e7\u0131k\u0131yorum, yeni ufuklara yelken a\u00e7\u0131yorum. Ama dur, ey ruhum! Bu yolculuk kolay de\u011fil. Ge\u00e7mi\u015fin \u00f6zlemi, bazen bir f\u0131rt\u0131na gibi geri geliyor. Psikolojik etkileri a\u011f\u0131r: \u0130zolasyon, d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6zsayg\u0131, hatta fiziksel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131. Ara\u015ft\u0131rmalara g\u00f6re, ruminasyon, beyindeki amigdalay\u0131 hiperaktif hale getiriyor, korku ve \u00fcz\u00fcnt\u00fcy\u00fc art\u0131r\u0131yor. \u0130\u00e7 sesim uyar\u0131yor: \u201cDikkat et, bu tak\u0131nt\u0131 seni t\u00fcketiyor.\u201d \u00c7at\u0131\u015fma zirveye \u00e7\u0131k\u0131yor: Bir yan\u0131m, \u201cRahat b\u0131rak beni, an\u0131lar\u0131mda ya\u015fayay\u0131m,\u201d diyor; di\u011fer yan\u0131m, \u201cHay\u0131r, hayat\u0131 ka\u00e7\u0131r\u0131yorsun!\u201d Bu hesapla\u015fmada, karar veriyorum: Bug\u00fcn son, biliyorum yapaca\u011f\u0131m. Olumsuz gidi\u015fe bir nokta koyaca\u011f\u0131m. Motivasyon c\u00fcmleleri, bu karar\u0131 g\u00fc\u00e7lendiriyor: \u201cSenin g\u00fcc\u00fcn s\u0131n\u0131rs\u0131z; ge\u00e7mi\u015f seni tan\u0131mlamaz, se\u00e7imlerin tan\u0131mlar.\u201d \u201cHer g\u00fcn, yeni bir sayfa; yazmaya ba\u015fla.\u201d Zihnimdeki veronez ye\u015fili orman, art\u0131k bir bah\u00e7eye d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyor. I\u015f\u0131k art\u0131yor, \u00e7i\u00e7ekler a\u00e7\u0131yor\u00a0 bu, yenilenmenin simgesi. Yeni ba\u015flang\u0131\u00e7, t\u0131pk\u0131 bir \u015fafak gibi; karanl\u0131\u011f\u0131 y\u0131rt\u0131yor g\u00fcm\u00fc\u015ften bir k\u0131l\u0131\u00e7. \u201cAffet kendini,\u201d diyorum, \u201c\u00e7\u00fcnk\u00fc affetmek \u00f6zg\u00fcrl\u00fckt\u00fcr.\u201d Ge\u00e7mi\u015fle bar\u0131\u015f\u0131yorum: \u201cTe\u015fekk\u00fcr ederim, \u00f6\u011frettiklerin i\u00e7in. Ama art\u0131k gitme zaman\u0131n.\u201d \u015eimdi, zihnim sakinle\u015fiyor. \u0130\u00e7 sesim, nihayet al\u00e7al\u0131yor. \u00c7at\u0131\u015fmalar diner gibi. Bug\u00fcn, enerjimi ileriye ak\u0131t\u0131yorum. Hayat, bu ak\u0131\u015fla canlan\u0131yor. Karanl\u0131kta dans etmek yerine, \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n ritminde d\u00f6n\u00fcyorum. \u0130lk ad\u0131m\u0131 at\u0131yorum: Belki bir y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f, belki bir yeni hedef. \u00d6nemli olan, iste\u011fim. \u201c\u0130steyebilirim,\u201d diyorum bir kez daha. Zihnim, art\u0131k bir sava\u015f alan\u0131 de\u011fil; bir bah\u00e7e, bir nehir, bir umut. Bu i\u00e7 yolculuk, hepimizin ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 bir ger\u00e7ek. Ge\u00e7mi\u015fe tak\u0131l\u0131 kalmak, zihnimizi zincirliyor; ama bug\u00fcn, o zincirleri k\u0131rabiliriz. Enerjimizi bug\u00fcne ak\u0131tal\u0131m, karanl\u0131kta dans etmekten kurtulal\u0131m. Hayat, bizim se\u00e7imlerimizle \u015fekilleniyor. \u0130lk ad\u0131m\u0131 at, sevgili ruhum. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00f6nemli olan g\u00fcn, bug\u00fcnd\u00fcr.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sevgili okuyucular, hayat\u0131n ak\u0131\u015f\u0131nda bazen bir c\u00fcmle, bir f\u0131s\u0131lt\u0131 gibi gelir ve t\u00fcm d\u00fc\u015f\u00fcncelerimizi sarsar. \u0130\u015fte tam da b\u00f6yle bir an\u0131 yakalad\u0131m: “Bildi\u011fim bir \u015fey var ki, \u015fu an bulundu\u011fum yerden kalk\u0131p ge\u00e7mi\u015fe gidip yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 yapamam ama bug\u00fcn bir son yap\u0131p yeniden ba\u015flayabilirim. Bu benim elimde, \u00f6nemli olan ilk ad\u0131m\u0131 atabilmem, isteyebilmem. Maalesef […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":108168,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-110426","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-safak-genc"],"views":675,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110426","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=110426"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110426\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":110427,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/110426\/revisions\/110427"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/108168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=110426"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=110426"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=110426"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}