\u00c7oook eski vakitlerin birinde, zaman\u0131n tozlu sayfalar\u0131 aras\u0131nda kaybolmu\u015f, \u015fimdilerde sadece tecr\u00fcbesiz bir hat\u0131ra olarak kalm\u0131\u015f, sadece akl\u0131ma gelen bir an\u0131da ya\u015fayan, sevgili benzeri biri vard\u0131. O g\u00fcnlerde kalp at\u0131\u015flar\u0131m, r\u00fczg\u00e2r\u0131n yapraklar\u0131 savurdu\u011fu gibi tela\u015fl\u0131 ve umut doluydu. \u0130lk bulu\u015fmam\u0131z, bir bahar ya\u011fmurunun ard\u0131ndan a\u00e7an \u00e7i\u00e7ekler gibi taze ve vaatk\u00e2r g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu g\u00f6z\u00fcme. Yan\u0131na giderken, i\u00e7imdeki o co\u015fkuyu somutla\u015ft\u0131rmak istercesine, en sevdi\u011fim Albeni \u00e7ikolatalar\u0131ndan bir avu\u00e7 alm\u0131\u015ft\u0131m. Onlar benim i\u00e7in sadece bir tatl\u0131 de\u011fildi; \u00e7ocuklu\u011fumun masumiyetini, payla\u015fman\u0131n s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlat\u0131rd\u0131 her daim. \u00c7ikolatalar\u0131n o parlak ambalajlar\u0131, sanki i\u00e7imdeki sevginin d\u0131\u015fa yans\u0131mas\u0131yd\u0131. K\u0131r\u0131lgan, eriyebilen, ama tatl\u0131 bir umutla dolu. Ellerimde tuttu\u011fum o k\u00fc\u00e7\u00fck paketler, adeta kalbimin hi\u00e7 durmadan atan k\u00fc\u00e7\u00fck bir par\u00e7as\u0131yd\u0131; Kalbim ileri \u00e7ikolatalar geri\u2026 Onlara bak\u0131nca, gelece\u011fe dair hayallerim canlan\u0131yordu kirpik u\u00e7lar\u0131mda. Ama o g\u00fcn, o basit jest, hayat\u0131m\u0131n d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131 olacakt\u0131, bir f\u0131rt\u0131nan\u0131n ilk damlas\u0131 gibi beklenmedik ve y\u0131k\u0131c\u0131, gelece\u011fin sanc\u0131l\u0131 \u00e7ocuklar\u0131 gibi y\u0131k\u0131lm\u0131\u015f, evlad\u0131n\u0131 kaybetmi\u015f bir anne kadar vazge\u00e7mi\u015f.
\nBulu\u015fma yerine vard\u0131\u011f\u0131mda, g\u00f6zleri y\u0131ld\u0131zlar gibi parl\u0131yordu yine. G\u00f6zleri simsiyah, sa\u00e7lar\u0131 zifir karas\u0131yd\u0131, ya da en az\u0131ndan ben \u00f6yle san\u0131yordum \u00f6yle g\u00f6r\u00fcyordum. Belki de \u00f6yle g\u00f6rmek i\u015fime geliyordu. Kafam\u0131n i\u00e7indeki kahraman \u00f6yleydi \u00e7\u00fcnk\u00fc. G\u00fcl\u00fcmsedim, istemsizce. Asl\u0131na bakarsan\u0131z beni bilenler bilir herkesin y\u00fcz\u00fcne g\u00fclmem, g\u00fclerek konu\u015fmam. \u00d6yle de bir y\u00fcr\u00fcy\u00fck yan\u0131m var en sevdi\u011fim cinsinden.
\n\u00c7ikolatalar\u0131 uzatt\u0131m, bir g\u00fcl\u00fcmsemeyle, “Bunlar benim en sevdi\u011fim \u015feyler. \u015eu hayatta bir sen bir de \u00e7ikolata, senin de sevece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm,” dedim. Ama o an, y\u00fcz\u00fcndeki ifade de\u011fi\u015fti. G\u00fcne\u015fin arkas\u0131ndan bulutlar\u0131n toplanmas\u0131 gibi, bir g\u00f6lge d\u00fc\u015ft\u00fc bak\u0131\u015flar\u0131na. “Neden bana sormadan \u00e7ikolata getiriyorsun bana?” diye sordu, sesi keskin bir b\u0131\u00e7ak gibiydi. Me\u011ferse o Tadelle seviyormu\u015f; Albeni’nin o f\u0131nd\u0131kl\u0131 tad\u0131, onun i\u00e7in yabanc\u0131 ve istenmeyen bir \u015feymi\u015f. K\u0131zd\u0131 bana, sanki o \u00e7ikolatalar bir ihanetmi\u015f gibi, sanki \u00e7ocukmu\u015fumda annemin en sevdi\u011fi vazoyu k\u0131rm\u0131\u015f\u0131m ya da annemin \u00e7eyiz camekan\u0131n\u0131 patlaym\u0131\u015f\u0131m gibi. Ellerimde \u00f6ylece kalakald\u0131m, \u00e7ikolatalar avu\u00e7lar\u0131mda erimeye ba\u015flad\u0131, t\u0131pk\u0131 hayallerimin erimesi gibi. O an, zaman durdu; kalp at\u0131\u015flar\u0131m yava\u015flad\u0131 ve i\u00e7imde bir bo\u015fluk olu\u015ftu, bir kuyu, sonsuz ve karanl\u0131k.
\nO g\u00fcnden sonra, \u00e7ikolata yiyemedim. Her g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde, o parlak ambalajlar bana o g\u00fcn\u00fc hat\u0131rlat\u0131yordu: reddedili\u015fin ac\u0131s\u0131n\u0131, beklenmedik bir f\u0131rt\u0131nan\u0131n y\u0131kt\u0131\u011f\u0131 bir bah\u00e7eyi. \u00c7ikolata, istem d\u0131\u015f\u0131 olarak, sevginin eriyen do\u011fas\u0131n\u0131 anlat\u0131yordu art\u0131k benim i\u00e7in. T\u0131pk\u0131 \u00e7ikolatan\u0131n s\u0131cak bir elde yumu\u015famas\u0131 gibi, sevgim de o k\u0131zg\u0131n bak\u0131\u015flarda erimi\u015f, \u015fekilsiz bir hale gelmi\u015fti. Pi\u015fmanl\u0131k, bir zehir gibi damarlar\u0131mda dola\u015f\u0131yordu. Neden sormam\u0131\u015ft\u0131m? Neden onun zevklerini, tercihlerini \u00f6\u011frenmeden, kendi d\u00fcnyam\u0131 ona dayatm\u0131\u015ft\u0131m? O Albeni \u00e7ikolatalar\u0131, benim masumiyetimin simgesiydi; ama onun g\u00f6z\u00fcnde, bir zorlama, bir ihlal. Pi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131m, bir da\u011f\u0131n alt\u0131nda ezilmek gibiydi, a\u011f\u0131r, ta\u015f\u0131nmaz bir y\u00fckler yuma\u011f\u0131.
\nHer gece yata\u011f\u0131ma yatt\u0131\u011f\u0131mda, o an\u0131 yeniden ya\u015f\u0131yordum: ellerimdeki \u00e7ikolatalar\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131, onun sesindeki so\u011fuklu\u011fu. “Neden sormadan getiriyorsun?” c\u00fcmlesi, bir lanet gibi yank\u0131lan\u0131yordu zihnimde, beni uykusuz b\u0131rak\u0131yordu.
\nPsikolojik olarak, o olay beni derinden etkiledi. Sanki bir cam par\u00e7as\u0131 kalbime batm\u0131\u015ft\u0131; her nefeste ac\u0131s\u0131n\u0131 hissediyordum. \u00d6nce, kendime olan g\u00fcvenim k\u0131r\u0131ld\u0131. O basit jest, benim i\u00e7in sevgiyi ifade etmenin yoluydu asl\u0131nda, ama duygular\u0131m\u0131n reddedili\u015fiyle, t\u00fcm \u00e7abalar\u0131m\u0131n bo\u015funa oldu\u011funu anlad\u0131m. \u0130\u00e7imde bir duvar \u00f6r\u00fclmeye ba\u015flad\u0131. Ta\u015f ta\u015f \u00fcst\u00fcne, yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n ta\u015flar\u0131ndan bir kale kuruyordum kendime. Kad\u0131nlar, art\u0131k benim i\u00e7in bir gizem de\u011fil, bir tehlike haline geldi. Her bak\u0131\u015flar\u0131nda, o k\u0131zg\u0131n ifadeyi g\u00f6r\u00fcyordum; her g\u00fcl\u00fcmsemelerinde, bir tuzak seziyordum. Uzakla\u015ft\u0131m onlardan, t\u0131pk\u0131 bir yaral\u0131 hayvan\u0131n ormana \u00e7ekilmesi gibi. Sokaklarda y\u00fcr\u00fcrken, \u00e7iftleri g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde i\u00e7im burkuluyordu; onlar\u0131n el ele tutu\u015fmalar\u0131, benim i\u00e7in bir mazinin logar \u00e7ukurlar\u0131nda debelenmemin hat\u0131rlatmas\u0131 oluyordu. K\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir kalbin temsilincisi. \u00c7ikolata gibi tatl\u0131 olabilecek an\u0131lar, art\u0131k ac\u0131 bir tortu b\u0131rak\u0131yordu a\u011fz\u0131mda ve bilin\u00e7 alt\u0131m\u0131n enkaz\u0131nda.
\nSembolik olarak konu\u015fursak, o Albeni \u00e7ikolatalar\u0131, benim ruhumun bir metaforuydu: d\u0131\u015ftan parlak ve \u00e7ekici, ama i\u00e7ten k\u0131r\u0131lgan ve eriyebilen. Onlar\u0131 g\u00f6t\u00fcrmek, kalbimi sunmak gibiydi. Ama yanl\u0131\u015f ellere d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Tadelle’yi tercih etmesi, hayat\u0131n beklenmedik tercihlerini simgeliyordu; bazen en iyi niyetler, yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131lmalarla zehirlenir. Pi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131m, bir nehir gibi ak\u0131yordu i\u00e7imden, ta\u015flar\u0131 a\u015f\u0131nd\u0131rarak. Neden onun d\u00fcnyas\u0131na girmeden, kendi tad\u0131m\u0131 dayatm\u0131\u015ft\u0131m? Bu, bir bah\u00e7\u0131van\u0131n yanl\u0131\u015f tohum ekmesi gibiydi; filizlenmek yerine, k\u00f6k salmadan solmu\u015ftu. O g\u00fcnden beri, ili\u015fkiler benim i\u00e7in bir \u00e7\u00f6l haline geldi. Susuz, yaln\u0131z ve sonsuz. Kad\u0131nlardan uzakla\u015fmam, bir kalkan gibiydi; ama bu kalkan, ayn\u0131 zamanda hapishanem olmu\u015ftu. Her potansiyel sevgili, o eski yaran\u0131n tekrar\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. G\u00f6zlerindeki \u0131\u015f\u0131k, bana o k\u0131zg\u0131n bak\u0131\u015f\u0131 hat\u0131rlat\u0131yordu; seslerindeki yumu\u015fakl\u0131k, bir anda keskinle\u015febilecek bir b\u0131\u00e7ak gibi.
\nZaman ge\u00e7tik\u00e7e, psikolojik etkiler derinle\u015fti. Uyku d\u00fczenim bozuldu; geceleri r\u00fcyalar\u0131mda o bulu\u015fmay\u0131 yeniden ya\u015f\u0131yordum. \u00c7ikolatalar ellerimde eriyor, ama bu sefer kan gibi ak\u0131yordu. Uyan\u0131nca, bir bo\u015fluk hissi kapl\u0131yordu i\u00e7imi. Sevgisizli\u011fin bo\u015flu\u011fuydu, belki de daha naif bir sevginin aray\u0131\u015f\u0131n\u0131n dolu dolu oldu\u011fu and\u0131 bu an.
\nG\u00fcnl\u00fck hayat\u0131mda, k\u00fc\u00e7\u00fck jestlerden ka\u00e7\u0131nmaya ba\u015flad\u0131m. Arkada\u015flar\u0131ma hediye al\u0131rken bile teredd\u00fct ediyordum; ya yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131l\u0131rsa? Ya reddedilirsem? Bu, bir kelebe\u011fin kanatlar\u0131n\u0131 kaybetmesi gibiydi; u\u00e7am\u0131yordum art\u0131k, yere ba\u011fl\u0131 kal\u0131yordum. Kad\u0131nlarla konu\u015furken, kelimelerim titriyordu; i\u00e7imdeki o eski korku, bir g\u00f6lge gibi pe\u015fimdeydi. Onlardan uzakla\u015fmam, bir savunma mekanizmas\u0131yd\u0131, ama ayn\u0131 zamanda bir yenilgi. Sanki bir kale in\u015fa etmi\u015ftim, ama i\u00e7inden \u00e7\u0131kam\u0131yordum. Ben asl\u0131nda bir kad\u0131na kaybetmi\u015ftim ama b\u00fct\u00fcn kad\u0131nlar seviniyor, zafer kutluyordu. Her ba\u015f d\u00f6nmesi, her film, her \u015fark\u0131 bana bu oaly\u0131 an\u0131msatmadan duram\u0131yordu.
\nPi\u015fmanl\u0131k, en derin yaramd\u0131. O Albeni \u00e7ikolatalar\u0131n\u0131 neden se\u00e7mi\u015ftim? Kendi sevgimi, kendi tad\u0131m\u0131 dayatmak, bir egoizm miydi? d\u00fc\u015f\u00fcnsel olarak, \u00e7ikolata erimesi, duygular\u0131m\u0131n da\u011f\u0131lmas\u0131yd\u0131 evet kabul ediyorum. Her \u0131s\u0131r\u0131k, bir hatayd\u0131; her tat, bir kay\u0131p. Neden sormam\u0131\u015ft\u0131m? Bu soru, bir ok gibi saplanm\u0131\u015ft\u0131 zihnime. Sevgilimin Tadelle tercihi, onun benzersizli\u011fini anlat\u0131yordu ama ben onu g\u00f6rmemi\u015ftim. K\u00f6r bir a\u015fkla ilerlemi\u015ftim ve \u015fimdi karanl\u0131kta kal\u0131yordum. Kad\u0131nlardan uzakla\u015fmam, bu pi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131n meyvesiydi; her yeni y\u00fcz, o eski hatay\u0131 hat\u0131rlat\u0131yordu. Art\u0131k yaln\u0131z gecelerde, y\u0131ld\u0131zlara bak\u0131yordum; onlar gibi uzak ve dokunulmazd\u0131m.
\nBen sadece sevdi\u011fim \u015feyi sevdi\u011fim insanla yaparak mutlulu\u011fumu katlamak istemi\u015ftim asl\u0131nda.
\nY\u0131llar ge\u00e7ti, ama yara iyile\u015fmedi. \u00c7ikolata raflar\u0131na g\u00f6z\u00fcm tak\u0131l\u0131yordu; ama elimi uzatam\u0131yordum. O, benim i\u00e7in sevginin zehirlenmi\u015f haliydi art\u0131k. Psikolojik olarak, travma bir zincir gibiydi; beni ge\u00e7mi\u015fe ba\u011fl\u0131yordu. Terapiye gittim bir s\u00fcre, ama kelimeler yetersiz kal\u0131yordu. Doktor, “Bu bir sembol,” diyordu; “Reddedili\u015f korkusu.” Ama ben biliyordum: O Albeni \u00e7ikolatalar\u0131, kalbimin k\u0131r\u0131k par\u00e7alar\u0131yd\u0131. Kad\u0131nlardan uzakla\u015fmam, bir se\u00e7im de\u011fil, bir zorunluluk haline geldi. Her fl\u00f6rt giri\u015fimi, o eski ac\u0131y\u0131 tetikliyordu; i\u00e7imde bir f\u0131rt\u0131na kopuyordu. Simgesel olarak, ben bir eriyen \u00e7ikolata gibiydim. Tatl\u0131 ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m, ama \u0131s\u0131n\u0131n s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131na dayanamam\u0131\u015ft\u0131m.
\nPi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131m, bir okyanus gibi derinle\u015fti. Neden onun tercihlerini \u00f6\u011frenmemi\u015ftim? \u0130lk bulu\u015fmada, o k\u00fc\u00e7\u00fck jestle, ili\u015fkimizi zehirlemi\u015ftim. Tadelle, onun ruhunun tad\u0131yd\u0131; Albeni ise benimki. Uyumsuzluk, bir deprem gibi sallam\u0131\u015ft\u0131 temellerimizi. O g\u00fcnden beri, yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n kalesinde ya\u015f\u0131yordum; duvarlar y\u00fcksek, kap\u0131lar kapal\u0131. Kad\u0131nlar, uzak bir ufuk gibiydi g\u00fczel, ama ula\u015f\u0131lmaz. Psikolojik etkiler, bir sis gibi kaplam\u0131\u015ft\u0131 hayat\u0131m\u0131; net g\u00f6remiyordum art\u0131k. Her an\u0131, o \u00e7ikolatalar\u0131n erimesiyle doluydu.
\nSonunda, belki bir g\u00fcn iyile\u015firim. Ama \u015fimdilik, o pi\u015fmanl\u0131k benimle. \u00c7ikolata yiyemiyorum, \u00e7\u00fcnk\u00fc her \u0131s\u0131r\u0131kta o g\u00fcn\u00fc tad\u0131yorum. Kad\u0131nlardan uzakla\u015fmam, bir koruma, ama ayn\u0131 zamanda bir lanet. Simgesel dilde, ben bir k\u0131r\u0131k kalp heykeliyim, ta\u015fla\u015fm\u0131\u015f, ama i\u00e7i erimi\u015f bir heykel.<\/p>\n
Sizlere Gelecekte G\u00f6r\u00fc\u015fmek \u00fczerine Meydan Okuyorum.
\nOrada G\u00f6r\u00fc\u015felim…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00c7oook eski vakitlerin birinde, zaman\u0131n tozlu sayfalar\u0131 aras\u0131nda kaybolmu\u015f, \u015fimdilerde sadece tecr\u00fcbesiz bir hat\u0131ra olarak kalm\u0131\u015f, sadece akl\u0131ma gelen bir an\u0131da ya\u015fayan, sevgili benzeri biri vard\u0131. O g\u00fcnlerde kalp at\u0131\u015flar\u0131m, r\u00fczg\u00e2r\u0131n yapraklar\u0131 savurdu\u011fu gibi tela\u015fl\u0131 ve umut doluydu. \u0130lk bulu\u015fmam\u0131z, bir bahar ya\u011fmurunun ard\u0131ndan a\u00e7an \u00e7i\u00e7ekler gibi taze ve vaatk\u00e2r g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu g\u00f6z\u00fcme. Yan\u0131na giderken, i\u00e7imdeki […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":103378,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-104929","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-safak-genc"],"views":903,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/104929","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=104929"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/104929\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/103378"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=104929"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=104929"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=104929"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}