Bir zamanlar, i\u00e7imdeki derin yaralar\u0131 saklamak i\u00e7in kalemimi elime ald\u0131m. Hayat\u0131m\u0131n en \u00e7etrefilli d\u00f6nemlerinden birindeydim. K\u0131r\u0131k d\u00f6k\u00fck bir kalbin y\u00fck\u00fcn\u00fc ta\u015f\u0131yan bir yolcu gibi, yan\u0131mda her an bir ta\u015f, bir \u00e7ak\u0131l vard\u0131. Yava\u015f yava\u015f y\u00fcr\u00fcyordum, ama her ad\u0131mda ayaklar\u0131mdaki nas\u0131r gibi ac\u0131lar, ge\u00e7mi\u015fin izlerini hat\u0131rlat\u0131yordu.\u00a0
Bir g\u00fcn, g\u00f6ky\u00fcz\u00fc gri bulutlarla kaplanm\u0131\u015fken, i\u00e7imdeki karma\u015fan\u0131n yank\u0131lar\u0131, sanki bir sava\u015f alan\u0131ndaym\u0131\u015f\u0131m gibi kulaklar\u0131mda \u00e7\u0131nl\u0131yordu. Gelmek bilmeyen o ay ba\u015f\u0131, sanki bir hayalet gibi pe\u015fimi b\u0131rakm\u0131yordu. Her ay\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131, yeni bir umutla gelse\u00a0de,\u00a0ben sadece ge\u00e7mi\u015fin g\u00f6lgeleriyle y\u00fczle\u015fmek zorunda kal\u0131yordum. Bor\u00e7lar, bana birer k\u0131l\u0131\u00e7 gibi saplan\u0131yor, her biri ruhumun derinliklerine bir yara a\u00e7\u0131yordu.<\/p>\n
Bir zamanlar, hayallerimin pe\u015finden ko\u015farken, yollar\u0131mdan biri beni bir \u00e7ukurun i\u00e7ine d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Yaral\u0131 kad\u0131nlar\u0131n hik\u00e2yeleri, kalbimde a\u00e7\u0131lan yaralar gibi, i\u00e7imi kemiriyordu. Onlar\u0131n ac\u0131lar\u0131, benim ac\u0131lar\u0131m\u0131 daha da derinle\u015ftiriyor, beni her seferinde daha da k\u0131r\u0131yordu. \u00d6yle bir noktaya geldim ki, sava\u015fmadan duramaz hale geldim; \u00e7\u00fcnk\u00fc i\u00e7imdeki sava\u015f, d\u0131\u015far\u0131dan gelen k\u0131l\u0131\u00e7lardan \u00e7ok daha fazlayd\u0131, anlaml\u0131yd\u0131, m\u00fccadelenin sonucu yok ama bir bedeli vard\u0131. O bedel\u00a0kainat\u0131n\u00a0bir yerlerinde t\u00fcm insanlar taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131l\u0131ks\u0131zca ve cesurca \u00f6deniyordu.<\/p>\n
Bir arkada\u015f\u0131m, bana\u00a0hik\u00e2yeler anlat\u0131rken, g\u00f6zlerimin derinliklerinde kaybolmu\u015f hayallerin izlerini g\u00f6rebiliyorsun belki\u00a0ama her bir kelime, bir par\u00e7a umut ta\u015f\u0131makta, her bir yaral\u0131 kalp, bir g\u00fcn onar\u0131lmay\u0131 beklemekte.<\/p>\n
\u015eimdi i\u00e7imdeki sava\u015f\u0131n son bulaca\u011f\u0131 g\u00fcn\u00fc bekliyorum; belki bir g\u00fcn, ayaklar\u0131mdaki nas\u0131rlar\u0131n yerini, yeni bir ba\u015flang\u0131c\u0131n s\u0131cak topra\u011f\u0131 alacak.<\/p>\n
Bir g\u00fcn, bu sava\u015f\u0131n sona erece\u011fini biliyorum.<\/p>\n
Ve o g\u00fcn geldi\u011finde, ge\u00e7mi\u015fin k\u0131l\u0131\u00e7lar\u0131 yerine, kalemimin ucunda yeni hik\u00e2yeler yaz\u0131lacak. O zaman, yaral\u0131 kad\u0131nlar\u0131n hik\u00e2yeleri sadece hat\u0131ralar olacak; ben de birer kahraman gibi, ge\u00e7mi\u015fin y\u00fcklerinden kurtulup, yeni bir yola \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131m.<\/p>\n
Kalemim, ruhumun terc\u00fcman\u0131yd\u0131 bir zamanlar. Dilsiz ac\u0131lar\u0131m\u0131n sesi, g\u00f6r\u00fcnmez yaralar\u0131m\u0131n merhemiydi. Her harfi d\u00f6kerken m\u00fcrekkep de\u011fil, kanayan y\u00fcre\u011fimin \u00f6zsuyu akard\u0131 beyaz k\u00e2\u011f\u0131d\u0131n \u00fczerine. Kelimeler,\u00a0i\u00e7imdeki f\u0131rt\u0131nalar\u0131n liman\u0131yd\u0131; c\u00fcmleler ise ruhumu saran dikenli tellerin aras\u0131ndan s\u0131zan umut \u0131\u015f\u0131klar\u0131yd\u0131.<\/p>\n
Ayaklar\u0131mdaki nas\u0131rlar, y\u00fcr\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm \u00e7ileli yollar\u0131n haritas\u0131yd\u0131 sanki. Her biri farkl\u0131 bir ac\u0131n\u0131n, farkl\u0131 bir kayb\u0131n i\u015faretiydi. T\u0131pk\u0131 Sisifos’un kayas\u0131 gibi, her g\u00fcn ayn\u0131 y\u00fck\u00fc s\u0131rtlan\u0131yor, her gece ayn\u0131 da\u011f\u0131n zirvesinde \u00e7\u00f6k\u00fcyordum. Ay ba\u015flar\u0131, takvimin kara delikleri gibi yakla\u015f\u0131yor, bor\u00e7lar birer y\u0131rt\u0131c\u0131 ku\u015f misali etimi didikliyordu. Para de\u011fildi bunlar; hayallerimin, umutlar\u0131m\u0131n kemikleriydi par\u00e7alanan, k\u0131r\u0131lan, da\u011f\u0131lan, toz olan\u00a0anl\u0131yor musun?<\/p>\n
Yaral\u0131 kad\u0131nlar\u0131n hikayeleri, kendi hikayemle i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015fti art\u0131k. Onlar\u0131n g\u00f6zya\u015flar\u0131 benim m\u00fcrekkebim, onlar\u0131n \u00e7\u0131\u011fl\u0131klar\u0131 benim virg\u00fcllerim olmu\u015ftu. Her biri, toplumun g\u00f6rmeyi reddetti\u011fi birer hayaletti; ben ise onlar\u0131n g\u00f6r\u00fcnmez ac\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcr k\u0131lmaya \u00e7al\u0131\u015fan nafile bir aynac\u0131yd\u0131m.<\/p>\n
Ama i\u015fte \u015fimdi, en b\u00fcy\u00fck korkum ba\u015f\u0131m\u0131n \u00fczerinde Demokles’in k\u0131l\u0131c\u0131 gibi sallan\u0131yor: Ya bir g\u00fcn kalemim kurursa? Ya kelimeler beni terk ederse? Ya i\u00e7imdeki bu sava\u015f, dilimi de esir al\u0131rsa?\u00a0Ya\u015fl\u0131 bir k\u00f6pek, okunmu\u015f ve bir kenara at\u0131lm\u0131\u015f bir kitap, eskimi\u015f ve \u00e7\u00f6pe at\u0131lm\u0131\u015f bir paltodan ne fark\u0131n kal\u0131rd\u0131?<\/p>\n
Bazen d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum; belki de yazamamak, var olamamaktan daha korkun\u00e7. \u00c7\u00fcnk\u00fc yazmak, benim i\u00e7in nefes almak gibi. Kelimeler olmadan bo\u011fulurum ben. Sessizlik, beni i\u00e7ten i\u00e7e kemiren bir kurttur; s\u00f6yleyemediklerim, zamanla beni zehirleyen birer y\u0131lan olur\u00a0ve o y\u0131lan benden evrene yol olur.<\/p>\n
Kalemimin ucunda dans eden harfler, yar\u0131n suskunlu\u011fa g\u00f6m\u00fcl\u00fcrse, kim anlatacak bu yaral\u0131 ruhlar\u0131n hikayesini? Kim olacak onlar\u0131n sesi? \u0130\u00e7imdeki yang\u0131n s\u00f6nerse, geriye yaln\u0131zca k\u00fcl m\u00fc kalacak?<\/p>\n
Gelecek, sisli bir deniz gibi uzan\u0131yor \u00f6n\u00fcmde. Belki bir g\u00fcn, kelimeler beni terk edecek. Belki bir g\u00fcn, kalemim ellerimde a\u011f\u0131rla\u015facak, m\u00fcrekkebim donacak. O g\u00fcn geldi\u011finde, sessizli\u011fin so\u011fuk kollar\u0131nda, kendi yaralar\u0131mla ba\u015f ba\u015fa kalaca\u011f\u0131m.<\/p>\n
Yine de yaz\u0131yorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u015fu an, bu an, kelimeler h\u00e2l\u00e2 benimle. Her sat\u0131r, yar\u0131na kar\u015f\u0131 kazand\u0131\u011f\u0131m k\u00fc\u00e7\u00fck bir zafer. Her paragraf, sessizli\u011fe kar\u015f\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131m bir isyan bayra\u011f\u0131. Belki yar\u0131n dilsiz kal\u0131r\u0131m, ama bug\u00fcn h\u00e2l\u00e2 konu\u015fabiliyorum.<\/p>\n
Ve biliyorum ki, bir g\u00fcn kalemim d\u00fc\u015fse de elimden, yazd\u0131klar\u0131m kalacak. T\u0131pk\u0131 \u00f6l\u00fcms\u00fcz bir ruh gibi, kelimelerim zamana meydan okuyacak. O zaman ben susmu\u015f olsam da sat\u0131rlar\u0131m konu\u015fmaya devam edecek. \u0130\u015fte belki de yazar\u0131n en b\u00fcy\u00fck tesellisi budur: \u00d6l\u00fcml\u00fc bedenimiz suskun kalsa da \u00f6l\u00fcms\u00fcz kelimelerimiz sonsuza dek yank\u0131lanacak.<\/p>\n
Sizlere Gelecekte G\u00f6r\u00fc\u015fmek \u00fczerine Meydan Okuyorum.<\/p>\n
Orada G\u00f6r\u00fc\u015felim…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bir zamanlar, i\u00e7imdeki derin yaralar\u0131 saklamak i\u00e7in kalemimi elime ald\u0131m. Hayat\u0131m\u0131n en \u00e7etrefilli d\u00f6nemlerinden birindeydim. K\u0131r\u0131k d\u00f6k\u00fck bir kalbin y\u00fck\u00fcn\u00fc ta\u015f\u0131yan bir yolcu gibi, yan\u0131mda her an bir ta\u015f, bir \u00e7ak\u0131l vard\u0131. Yava\u015f yava\u015f y\u00fcr\u00fcyordum, ama her ad\u0131mda ayaklar\u0131mdaki nas\u0131r gibi ac\u0131lar, ge\u00e7mi\u015fin izlerini hat\u0131rlat\u0131yordu.\u00a0Kurtulam\u0131yordum ya da kurtulmak istemiyordum. Bu ac\u0131 sonsuza kadar s\u00fcrs\u00fcn, beni […]<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":102148,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-102147","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-safak-genc"],"views":706,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/102147","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=102147"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/102147\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/102148"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=102147"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=102147"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mersingazetesi.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=102147"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}