Bugun...


ECEM AKKUŞ


Facebookta Paylaş









Hayatın Elektronik Kopyası..!
Tarih: 04-06-2018 06:23:00 Güncelleme: 04-06-2018 06:23:00


Neden fiziksel çevremizi tahrip etmeden insani ölçülerde yaşayamıyoruz?

 

Neredeyse bir tuşa dokunarak bütün arzularımızı gerçekleştirmeyi vaat eden teknolojik bir medeniyet inşa ettik ve etmeye devam ediyoruz.

Ne var ki dilekler ve arzular gerçekleştiğinde işe yaramaz bir hiç haline geliyor. İhtiyaçlarımızı karşılamıyor!

Saf düşüncenin eseri gibi görünen bir çok ürün, evlerimiz, kıyafetlerimiz, yiyeceklerimiz, eşyalarımız elde ettikçe anlamsızlaşıyor, önemini yitiriyor. Ürettiğimiz, servetimiz ulaşana kadar mükemmelken ulaştıktan sonra gelip geçici, anlamsız olduğu ortaya çıkıyor!

Bu gerçekle yüzleşiyoruz ki bunun sonucunda hayal kırıklığına uğruyoruz, berbat bir hayal kırıklığı..!

Geriye yapacak tek birşey kalıyor.

Yola devam etmek ve hep daha fazlasını istemeye devam etmek, hep daha fazlasını satın almaya çalışmak..!

 

İstediğimiz, hayalini kurduğumuz şeyleri gerçekten istiyor muyuz?

Elde ettiğimizde bizi mutlu edeceğine emin miyiz?

 

Yeni oyuncağıyla mutlu olamayan şımarık çocuklara dönüşüyor olabilir miyiz..? 

 

Bunun yanında kendimizi, zaman ve uzayın boyutları üzerinde maddi bir savaşa adamış durumdayız.

 

Her şeyi olabildiğince çabuk tüketmek istiyoruz. Yeteneklerimizi paraya çevirmek istiyoruz.

İşten çıkıp evimize hücum ediyoruz. Hayattan zevk alacağımız an’ı bekliyoruz.

Eve kapanıyoruz ve hayatın elektronik kopyası olan televizyonların önünde saatler geçiriyoruz.

Bize ait olmayan hayatları benimsiyoruz.

Üstelik bu yaşam tarzı için doğayı katlediyoruz.

Yorgun bir şekilde işten gelip ekranı pasifize halde izlemek yaşam biçimimiz! Kilometreler boyunca, odalarında yanıp sönen küçük elektronik ekranlar olan karanlık evler. Herkes izole olmuş. Herkes bu şeyi izlemekte..!

Bu yüzden gerçekte kendi aramızda hiçbir paylaşım içinde değiliz.

Sahte ilişkiler kurduk. Özel yaşamımıza yapılan bu tür bir izolasyon bizi akılsız güruhlara dönüştürdü.

Öfke ve kavga seyretmek normalken, sınırlanmazken, aşk’ı ve sevgiyi sınırlandırdık.

Maçlara gidip öfke kusuyoruz ve bunu normalleştirdik.

Bir olabildiğimiz tek yer şiddetimizi akıtabildiğimiz yerler oldu.

Peki elimizden gelenin en iyisi bu mu?

Bu psikolojik dramdan insanlık ne zaman kurtulacak..?



Bu yazı 426 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
YAZARLAR
SON YORUMLANANLAR
  • HABERLER
  • VİDEOLAR
FOTO GALERİ
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
  • Ekşi limon ihracatla ekonomiyi tatlandırdı
     Ekşi limon ihracatla ekonomiyi tatlandırdı
  1. Ekşi limon ihracatla ekonomiyi tatlandırdı
VİDEO GALERİ
YUKARI