Bugun...


ECEM AKKUŞ


Facebookta Paylaş









Peter ve Sihirli İp
Tarih: 12-05-2018 08:55:00 Güncelleme: 12-05-2018 08:55:00


Bugün sizlerle bir masalı paylaşacağım. Bakalım kıssadan hisse çıkaracak mıyız.

 

Peter çok hareketli bir çocukmuş.

Herkes onu severmiş;

ailesi, öğretmenleri ve arkadaşları.

Ama bir zayıflığı varmış.

Peter asla anı yaşamıyormuş! Yaşamın akışından tat almayı bilmiyormuş!

Okuldayken dışarıda oyun oynamak istermiş.

Dışarıda oyun oynarken yaz tatilini özlermiş.

Peter sürekli hayal kurar ve hiçbir zaman günlerini dolduran özel anların keyfine varmazmış.

Bir sabah Peter evinin yakınlarındaki ormanda yürüyüşe çıkmış.

Yorulunca çimenlik bir yer bulmuş ve sonunda uyuyakalmış.

Birkaç dakikalık derin uykusundan sonra, birinin ona seslendiğini duymuş.

“Peter! Peter!”

Cırtlak ses yukarıdan geliyormuş.

Gözlerini yavaşça açtığında tepesinde dikilen çarpıcı bir kadın görmüş.

Kadın belki de yüz yaşındaymış ve kar beyazı saçları omuzlarından aşağıya yün bir battaniye gibi dökülüyormuş.

Kadının kırışıklıklarla dolu elinde, ortasında bir delik olan sihirli bir küçük top varmış ve delikten uzun, altın bir ip sarkıyormuş.

Kadın, “Peter,” demiş;

“Bu, senin yaşamının ipi. İpi birazcık çekersen, bir saat dakikalar gibi geçer. Biraz daha fazla çekersen, tüm günler dakikalar gibi geçer. İpi tüm gücünle çekersen, aylar hatta yıllar bile günler gibi geçer”.

Peter bu keşif karşısında çok heyecanlanmış.

Belki de, “Ona sahip olabilirim?”

diye düşünmüş. Yaşlı kadın hemen aşağıya eğilerek sihirli ipi olan topu küçük çocuğa vermiş.

Ertesi gün, Peter sınıfta huzursuz ve yorgun bir şekilde oturuyormuş.

Birdenbire aklına yeni oyuncağı gelmiş.

Altın ipi biraz çekmiş ve kendini hızla evde, bahçede oyun oynarken bulmuş.

Sihirli ipin gücünü keşfettikten sonra Peter okul çocuğu olmaktan sıkılmış ve tüm heyecanları ile birlikte bir delikanlı olmak istemiş.

Sonra altın ipi tekrar ve kuvvetlice çekmiş.

Birdenbire Elise adlı güzel bir kız arkadaşı olan bir delikanlıya dönüşmüş.

Peter yine memnun değilmiş! Anın tadını çıkarmayı ve yaşamının her evresindeki yalın mucizeleri keşfetmeyi hiçbir zaman öğrenememiş. Onun yerine, bir erişkin olmayı hayal etmiş.

Sonra ipi tekrar çekmiş ve uzun yıllar bir anda geçmiş. Derken kendini orta yaşlı bir erişkin olarak bulmuş.

Elise eşiymiş ve Peter bir ev dolusu çocuk ile çevriliymiş. Peter başka bir şeyi daha fark etmiş.

Bir zamanlar simsiyah olan saçları beyazlamaya başlamış. Çok sevdiği, bir zamanlar genç olan annesi artık yaşlı ve güçsüz bir kadın olmuş.

Ama Peter hala anı yaşamıyormuş.

‘Şimdide yaşamayı’ asla öğrenememiş.

Sonra sihirli ipi tekrar çekmiş ve ortaya çıkacak değişiklikleri beklemeye koyulmuş.

Şimdi Peter’in gür siyah saçları kar gibi beyazlamış, doksan yaşında bir adammış.

Genç ve güzel eşi Elise ise yaşlanmış, birkaç yıl önce ölmüş.

Harika çocukları büyümüş ve kendi yaşamlarını kurmak için evden ayrılmış.

Tüm yaşamında ilk kez, Peter yaşamdaki harikalıkları kucaklamak için zaman ayırmadığını fark etmiş. Çocuklarıyla hiçbir zaman balık tutmaya gitmemiş ve Elise ile mehtapta gezinti yapmamış.

Bahçeye çiçekler ekmemiş ve annesinin okumaya bayıldığı harika kitapları okumamış. Onun yerine, yaşamında hep acele etmiş ve yol boyunca iyi şeyleri görmek için asla dinlenmemiş.

Peter bu keşfinden büyük üzüntü duymuş.

Kafasını boşaltmak ve ruhunu dinlendirmek için çocukken gittiği ormana gitmeye karar vermiş.

Ormana girdiğinde çocukluğundaki küçük fidanların, görkemli meşe ağaçlarına dönüştüğünü fark etmiş.

Orman da bir doğa cennetine dönüşmüş.

Küçük bir çimenlik bulmuş ve derin bir uykuya dalmış. Sadece birkaç dakika geçmiş ki, birinin ona seslendiğini işitmiş;

“Peter! Peter!”

Peter kafasını kaldırmış, karşısındaki, uzun yıllar önce sihirli altın ipli topu ona veren yaşlı kadından başkası değilmiş.

“Sana verdiğim armağandan memnun kaldın mı?” diye sormuş kadın.

Peter doğruca cevap vermiş:

“Baştan eğlenceliydi, ama şimdi ondan nefret ediyorum. Tüm yaşamım bana keyfini çıkarma şansı vermeden gözlerimin önünden akıp gitti. Eminim hüzünlü anların yanında harika zamanlar da olmuştur, ama benim bunları yaşama şansım hiç olmadı. İçim boşalmış gibi hissediyorum. Yaşam armağanı ellerimden kayıp gitti.”

“Hiç minnettar olmuyorsun,” demiş yaşlı kadın.

“Yine de, sana son bir dilek dileme şansı veriyorum”.

Peter bir an düşünüp telaşla yanıtlamış; 

“Küçük bir çocuk olarak okuluma geri dönmek ve yaşamımı tekrar etmek istiyorum!”

Bunu söyledikten sonra derin uykusuna dönmüş.

Yine birinin ona seslendiğini duyarak gözlerini açmış.

“Bu sefer kim olabilir?” diye düşünmüş.

Kafasını kaldırdığında annesinin yatağının kenarında ayakta durduğunu görünce çok sevinmiş.

Annesi genç, ışık dolu ve sağlıklı görünüyormuş.

Peter ormandaki o tuhaf kadının dileğini yerine getirdiğini ve onu önceki yaşamına döndürdüğünü anlamış.

“Acele et Peter. Çok fazla uyuyorsun. Şu dakika kalkmazsan rüyaların yüzünden okula geç kalacaksın,” demiş annesi hafifçe azarlayarak. Söylemeye gerek yok, Peter o sabah yatağından fırlamış ve umut ettiği şekilde yaşamaya başlamış...

 

Geçmiş köprünün altından akan sular gibi akıp gitti. Gelecek ise sadece bir hayal. Gerçek olan, var olduğumuz, nefes aldığımız tek an şimdi... Var olmayan geçmiş ve gelecek için anları feda etmekten vazgeçmek, anların içinde gizlenmiş büyülü hediyeleri keşfetme gücünü öğrenmek dileğiyle...



Bu yazı 2495 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
YAZARLAR
SON YORUMLANANLAR
  • HABERLER
  • VİDEOLAR
FOTO GALERİ
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
  • Ekşi limon ihracatla ekonomiyi tatlandırdı
     Ekşi limon ihracatla ekonomiyi tatlandırdı
  1. Ekşi limon ihracatla ekonomiyi tatlandırdı
VİDEO GALERİ
YUKARI